Surat Taha — Ayat 2

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• مَا أَنزَلْنَا (mā anzalnā): ora Ingsun (Allah) nurunake.
• عَلَيْكَ (‘alaika): marang kowe (Nabi Muhammad).
• الْقُرْآنَ (al-Qur’ān): kitab suci Al-Qur’an.
• لِتَشْقَى (litasyqā): supaya kowe nandhang susah, kesel, utawa rekasa.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT ngandika: "Ora Ingsun nurunake Al-Qur’an marang kowe, dhuh Nabi Muhammad, supaya kowe dadi susah, kesel, utawa nandhang rekasa banget." Al-Qur’an iku dudu sebab kanggo nyiksa awakmu, lan dudu kanggo nggawe kowe nandhang kasusahan sing ora kuwat ditanggung. Mula, aja nganti kowe nglakoni ibadah nganti ngluwihi kekuwatanmu, kaya ta ngadeg ing shalat nganti suwe banget nganti sikil loro utawa siji dadi lara amarga kesel. Allah nurunake Al-Qur’an iku minangka pituduh, rahmat, lan pepadhang kanggo manungsa, supaya padha mangerteni dalan sing bener lan urip kanthi tentrem. Yen ana wong sing ora gelem iman, iku dudu tanggung jawabmu nganti kowe ngrusak awakmu dhewe amarga sedhih banget. Allah iku welas asih marang kowe, mula Panjenengane paring keringanan lan ora pengin kowe nandhang susah.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Al-Qur’an iku wujud katresnan lan welas asih saka Allah marang manungsa, dudu beban utawa siksa.
• Ibadah iku kudu ditindakake kanthi seimbang, ora ngluwihi kekuwatan, amarga Allah ora pengin hamba-Ne nandhang susah.
• Dadi pituduh kanggo urip sing luwih tentrem lan bahagia, ora mung ing donya nanging uga ing akhirat.
• Nggawe kita luwih semangat sinau lan ngamalake isi Al-Qur’an, amarga kabeh iku kanggo kebaikan kita dhewe.
• Ngelingake supaya ora gampang putus asa lan ora nggawe susah awak dhewe mung amarga wong liya ora nampa bebener.