سوره طہ — آيت 2

1) لفظن جي معنيٰ:

• مَا أَنزَلْنَا: اسان نه نازل ڪيو.
• عَلَيْكَ: توهان تي (اي پيغمبر).
• الْقُرْآنَ: قرآن.
• لِتَشْقَىٰ: ته توهان مشقت ۽ تڪليف ۾ پئو.

2) آيت جي تفسير:

اي پيغمبر! اسان توهان تي قرآن ان لاءِ نازل نه ڪيو آهي ته توهان پنهنجو پاڻ کي مشقت ۽ تڪليف ۾ وجهو، ۽ نه ئي ان لاءِ ته توهان پنهنجي قوم جي ايمان نه آڻڻ تي ايترو غم ۽ افسوس ڪريو جو توهان جي طاقت کان ٻاهر ٿي پوي. هي قرآن ته هڪ نصيحت ۽ ياد ڏياريندڙ آهي، جيڪو آساني ۽ رحمت سان گڏ نازل ڪيو ويو آهي. جڏهن رسول الله ﷺ قرآن جي نزول کان پوءِ رات جو نماز ۾ ايترو ڊگهو بيهندا هئا ۽ ايترو مشقت ڪندا هئا جو هڪ پير تي بيهڻ لڳندا هئا، ته الله تعاليٰ پنهنجي پياري نبي تي شفقت ۽ عزت جي خاطر هي آيت نازل فرمائي ته پنهنجي تي ايترو بار نه وجهو، ۽ پنهنجي نفس تي آساني ڪريو.

3) هن آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• الله تعاليٰ پنهنجي نبي ﷺ سان بيحد شفقت ۽ محبت رکي ٿو، ۽ ان کي مشقت ۾ نه ڏسڻ چاهي ٿو.
• دين اسلام ۾ آساني ۽ سهولت جو اصول آهي، ۽ ان ۾ انسان کي طاقت کان ٻاهر مشقت ۾ وجهڻ جو حڪم ناهي.
• قرآن مجيد انسان لاءِ رحمت ۽ هدايت جو ذريعو آهي، نه ته تڪليف ۽ پريشاني جو.
• دعوت ۽ تبليغ ۾ اعتدال ۽ توازن رکڻ گهرجي، ۽ پنهنجي صحت ۽ طاقت جو به خيال رکڻ گهرجي.
• الله تعاليٰ پنهنجي بندن جي حالتن کي چڱي طرح ڄاڻي ٿو، ۽ انهن تي رحم ۽ مهرباني فرمائي ٿو.
• هي آيت اسان کي سيکاري ٿي ته عبادت ۾ به اعتدال ۽ دوام اختيار ڪجي، ۽ ان ۾ پاڻ کي هلڪو رکجي ته جيئن عبادت ۾ دلچسپي ۽ استقامت قائم رهي.