Sura Taha — Aya 2

Maana ya maneno:

• لِتَشْقَى: kuteseka, kujitia katika taabu na mashaka.

Ufafanuzi wa Aya:

Ewe Mtume Muhammad (ﷺ), hatukukuteremshia Qur’ani hii tukufu ili iwe sababu ya kuteseka kwako na kujitia katika mashaka yasiyo na kikomo. Bali tumeiteremsha kwako kama rehema, mwongozo, na nuru kwa ajili ya watu wote. Aya hii iliteremshwa wakati Mtume (ﷺ) alipozidisha kusimama kwa muda mrefu katika sala, hata akasimama kwa mguu mmoja kwa ajili ya kuchoka, kwa sababu ya kuhuzunika na kuwasikitikia watu wake wasioamini. Mwenyezi Mungu alimwamuru apunguze na ajitunze, kwa huruma na heshima kwake. Pia ina maana kwamba Qur’ani haikuteremshwa ili Mtume ajitese kwa kuhuzunika kwa ajili ya upotovu wa kaumu yake, wala kwa kufanya ibada ngumu zaidi ya uwezo wake. Bali aliamrishwa kufanya ibada kwa wastani na kusimama kwa usiku kwa kiasi kinachomwezesha, kama alivyosema: "Dini ya Mwenyezi Mungu ni nyepesi, na kila mtu ataingia Pepo kwa kufuata wastani."

Faida Zinazotokana na Aya:

1. Qur’ani ni rehema na mwongozo, si chanzo cha taabu au mashaka. Inapaswa kuisomwa na kuitafakari kwa utulivu na furaha, si kwa kujitia katika ugumu usio wa lazima.
2. Mwenyezi Mungu anamjali sana Mtume wake (ﷺ) na waja wake wote, kwa kuwapa miongozo inayolingana na uwezo wao. Hii inaonyesha huruma ya Mwenyezi Mungu kwetu, na inatufundisha kuepuka kujitia katika mashaka katika ibada.
3. Ibada inapaswa kufanywa kwa wastani na kwa kuzingatia uwezo wa mtu, kwa sababu Mwenyezi Mungu hapendi kumtesa mja wake. Hii inatufanya tupende zaidi dini yetu, kwani ni dini ya usahili na urahisi, si ya ugumu.
4. Mtume (ﷺ) alikuwa na huruma kubwa kwa umma wake, na kuhuzunika kwa ajili yao. Hii inatufundisha kuwajali wengine na kuwaombea wema, lakini bila kujitia katika huzuni inayomdhuru mtu.