سوره طہ — آيت 3

1) ڪلمات جي معنيٰ:

• تَذْكِرَةً: ياد ڏيارڻ، نصيحت، سمجهاڻي.
• لِّمَن يَخْشَىٰ: انھيءَ لاءِ جيڪو الله کان ڊڄي ٿو ۽ سندس عذاب کان خائف رھي ٿو.

2) آيت جي تفسير:

ھن آيت ۾ الله تعاليٰ پنھنجي ڪلام جي نازل ڪرڻ جو مقصد بيان فرمائي ٿو ته قرآن مجيد رڳو ياد ڏيارڻ ۽ نصيحت حاصل ڪرڻ لاءِ نازل ڪيو ويو آھي، خاص ڪري انھن ماڻھن لاءِ جيڪي پنھنجي دل ۾ الله جو خوف ۽ خشيت رکن ٿا. جيڪو شخص الله جي عذاب کان ڊڄي ٿو ۽ سندس حساب جو خيال رکي ٿو، سو ئي قرآن جي نصيحتن مان فائدو وٺي ٿو ۽ ان تي عمل ڪري ٿو. اھڙو شخص قرآن جي حڪمن تي عمل ڪندي فرض ادا ڪري ٿو ۽ حرام شين کان پري رھي ٿو. پر جيڪو بي خوف ۽ غافل آھي، تنھن لاءِ قرآن جي نصيحت اثر نه ٿي ڪري.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• قرآن مجيد انسان جي ھدايت ۽ نصيحت لاءِ نازل ٿيو آھي، اھو رڳو پڙھڻ جي لاءِ نه، پر ان تي غور ۽ عمل ڪرڻ لاءِ آھي.
• الله جو خوف ۽ خشيت ئي اھا ڪنجي آھي، جنھن سان انسان قرآن جي نصيحتن مان حقيقي فائدو وٺي ٿو.
• جيڪو الله کان ڊڄي ٿو، تنھن لاءِ قرآن ھدايت ۽ رحمت جو ذريعو بڻجي ٿو.
• قرآن جي تعليمات تي عمل ڪرڻ سان انسان دنيا ۽ آخرت ۾ ڪاميابي حاصل ڪري ٿو.
• ھر مسلمان کي گھرجي ته پنھنجي دل ۾ الله جو خوف پيدا ڪري ۽ قرآن کي سمجھي، ان تي عمل ڪري ۽ ٻين کي به ان جي طرف راغب ڪري.