طہ سۈرىسى — ئايەت 30

ھارۇن ئىنىم

بۇ ئايەت مۇسا ئەلەيھىسسالامنىڭ ئاللاھ تائالاغا قىلغان دۇئاسىنىڭ بىر قىسمىدۇر. ئۇ ئۆزىنىڭ قېرىندىشى ھارۇننى ئۆزىگە ياردەمچى ۋە ۋەزىر قىلىپ بېرىشىنى سورىغان.

مۇسا ئەلەيھىسسالام پىرئەۋنگە ۋەز-نەسىھەت قىلىش ۋە ئۇنى ھەق دىنغا دەۋەت قىلىش ۋەزىپىسىنى ئالغاندا، ئۆزىنىڭ تىلىدا تۇتۇقلىق بارلىقىنى ھېس قىلىپ، ئاللاھ تائالادىن كۆكسىنى كەڭ قىلىپ بېرىشىنى، ئىشىنى ئاسانلاشتۇرۇپ بېرىشىنى ۋە تىلىنىڭ باغلىنىشىنى يېشىپ بېرىشىنى سورىغان. ئاندىن ئاللاھ تائالادىن ئۆز ئائىلىسىدىن بىر ياردەمچى تەيىنلەپ بېرىشىنى تىلىگەن. بۇ ياردەمچى ئۇنىڭ قېرىندىشى ھارۇن ئىدى.

ھارۇن مۇسا ئەلەيھىسسالامنىڭ ئانىسىدىن بولغان قېرىندىشى بولۇپ، ئۇنىڭ تىلى مۇسادىن ئېنىقراق ۋە راۋانراق ئىدى. مۇسا ئەلەيھىسسالام ئاللاھ تائالادىن ھارۇننى ئۆزىگە ياردەمچى قىلىپ بېرىشىنى سورىغاندا، ئۇنىڭ بىلەن بىرلىكتە ئاللاھنى كۆپ تەسبىھ ئېيتىش ۋە كۆپ زىكىر قىلىش ئۈچۈن شۇنداق سورىغان. ئاللاھ تائالا مۇسانىڭ بۇ دۇئاسىنى قوبۇل قىلىپ، ھارۇننى ئۇنىڭغا ياردەمچى ۋە پەيغەمبەر قىلىپ بەرگەن.

بۇ ئايەتتىن ئالىملىرىمىز شۇنى چۈشەندۈرىدۇكى، چوڭ ۋەزىپىلەرنى ئادا قىلىشتا ياردەمچى ۋە مەسلىھەتچى بولۇش مۇھىم ئەھمىيەتكە ئىگە. شۇنداقلا، ئاللاھ تائالاغا دۇئا قىلىشتا ئۆز ئېھتىياجىنى ئېنىق ۋە تەپسىلىي بايان قىلىش، ھەمدە ئۆز ئائىلىسىدىن ياردەمچى تەلەپ قىلىش جائىز ئىكەنلىكىنى كۆرسىتىدۇ. مۇسا ئەلەيھىسسالامنىڭ ھارۇننى ياردەمچى قىلىپ سورىشى، ئۇنىڭ قېرىندىشىغا بولغان مۇھەببىتى ۋە ئۇنىڭغا بولغان ئىشەنچىنى ئىپادىلەيدۇ.

بىز مۇسۇلمانلار بۇ ئايەتتىن ئۆگىنىشىمىز كېرەككى، ئاللاھ تائالا بىزنىڭ دۇئالىرىمىزنى ئاڭلاپ قوبۇل قىلىدۇ. ئەگەر بىز سەمىمىيەت بىلەن ئاللاھقا يۆلەنسەك ۋە ئۆز ئىشىمىزدا ئۇنىڭدىن ياردەم سورىساق، ئاللاھ بىزگە ياردەمچى ۋە مەدەتكار بولىدۇ. شۇنداقلا، بىز ئۆز قېرىنداشلىرىمىز ۋە يېقىنلىرىمىز بىلەن ھەمكارلىشىپ، ياخشى ئىشلاردا بىر-بىرىمىزگە ياردەم قىلىشىمىز كېرەك. بۇ ئايەت بىزگە ئائىلە ئارىسىدىكى ھەمكارلىق ۋە قوللاشنىڭ قانچىلىك مۇھىملىقىنى ئۆگىتىدۇ.