Сураи Та Ха — Оят 30

1. Маънои калимаҳо:

• Ҳорун: номи бародари Мӯсо (алайҳис-салом), ки ӯ низ паёмбар буд.
• ахӣ: бародари ман.

1. Тафсири оят:

Ин оят қисмате аз дуои Мӯсо (алайҳис-салом) аст, ки ба Парвардигораш арз кард. Вай пас аз он ки аз Худо хоҳиш кард синаашро кушода гардонад, кори худро осон созад ва забонашро равон кунад, аз Худованд талаб кард, ки аз аҳли байташ барояш ёваре таъин фармояд. Пас гуфт: «Ҳоруни бародарамро». Яъне Мӯсо (алайҳис-салом) хоҳиш кард, ки бародараш Ҳорун ҳампайванди ӯ дар ин рисолат гардад, то ӯро дар расонидани паём ва таблиғи даъват қувват бахшад ва пушташро мустаҳкам созад. Ҳорун бародари калонии Мӯсо буд ва Худованд даъвати ӯро қабул кард ва ӯро низ паёмбар гардонд, то ҳамроҳи Мӯсо ба сӯи Фиръавн равад ва дар ин кори бузург ӯро ёрӣ диҳад.

1. Фоидаҳои ин оят:

• Ин оят нишон медиҳад, ки инсон дар корҳои бузург ва вазифаҳои вазнин бояд аз Худованд ёрӣ талабад ва ба воситаҳои дуруст муроҷиат кунад.
• Ҳамкорӣ ва ёрии мутақобила дар роҳи некӣ ва даъват ба хайр яке аз сифатҳои писандида аст.
• Пайвандони хешовандӣ ва бародарон метавонанд дар роҳи ҳақ ёвари якдигар бошанд, чунон ки Ҳорун ёвари бародараш Мӯсо гардид.
• Худованд дуои бандагони солеҳро мешунавад ва ба онҳо ҷавоб медиҳад, ки ин ба умедворӣ ва муҳаббат ба Худо даъват мекунад.
• Ин оят моро тарғиб мекунад, ки дар корҳои хайр аз Худо мадад бихоҳем ва ба воситаи бародарон ва наздикон дар роҳи ҳақ кӯшиш намоем.