سورت طه — آیت 94

د کلمو معناګانې:

• يَا ابْنَ أُمَّ: زما د مور زويه (د نرمۍ او شفقت له اړخه يې ورته وويل).
• لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي: زما ږيره مه نيوه.
• وَلَا بِرَأْسِي: او زما د سر ويښته (يا سر) مه نيوه.
• خَشِيتُ: ما وېره وكړه.
• فَرَّقْتَ: ته جدايي غورځوې (بېلتون راوستې).
• وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِي: او زما خبره دې ونه ساتله (او دې زما وصيت ونه منل).

تفسير:

كله چې حضرت موسى عليه السلام له غره له راكښته كېدو وروسته خپل ورور حضرت هارون عليه السلام ته وكتل چې بني اسرائيلو يې سخته بېلارې كړې ده او د گوساله عبادت يې كړى دى، نو په غوسه يې د هارون د ږيرې او سر ويښته ونيول او خپلې خوا ته يې راكش كړ. نو حضرت هارون عليه السلام په نرمۍ او شفقت سره ورته وويل: اى زما د مور زويه! مه زما ږيره نيوه او مه زما د سر ويښته راكشوه. زه په دې كې هېڅ ګناهګار نه يم، ځكه چې زه وېرېدم كه زه دوى پرېږدم او تا ته راشم، نو دوى به په خپلو كې اختلاف وكړي او بېل بېل شي، بيا به ته راته ووايې: تا زما په وصيت كې بېلتون راوست او زما خبره دې ونه منله او نه دې خپل قوم په ښه توګه وساته. نو زه ستا د غوسې او ملامتۍ د مخنيوي لپاره له دوى سره پاتې شوم او هغه څه مې ونه كړل چې دوى به نور هم بېل كړي.

فايدې:

1. په غوسه كې بايد له نرمۍ او درك څخه كار واخيستل شي، لكه څنګه چې حضرت هارون عليه السلام د خپل ورور د غوسې پر مهال په ډېر نرمۍ سره خبره وكړه.
2. د مشرانو او مسؤلينو ترمنځ بايد يو بل ته د درك او عذر منلو روحيه وي، ترڅو اختلافات لا پسې نه زياتېږي.
3. د امت د يووالي او اتفاق ساتل ډېر مهم دي، او هر هغه كار چې د بېلتون لامل كېږي بايد ترې ډډه وشي.
4. په مشورتي چارو كې بايد د سپارښتنو او وصيتونو پابندي وشي، ځكه چې دا د اعتماد او نظم بنسټ دى.
5. د خپلوانو او وروڼو ترمنځ بايد مينه او شفقت غالب وي، او ستونزې په ښه اخلاقو سره حل شي.