Аль-Анбия сүрөсү — Аят 2

1. Сөздөрдүн мааниси:

• ﴿مَا يَأْتِيهِم﴾ — аларга келбейт.
• ﴿ذِكْرٍ﴾ — эскертүү, эске салуу; бул жерде Куранды билдирет.
• ﴿مِّن رَّبِّهِم﴾ — Раббиси тараптан, башкача айтканда Аллах тараптан.
• ﴿مُّحْدَثٍ﴾ — жаңыдан түшкөн, жаңыдан аян болгон.
• ﴿اسْتَمَعُوهُ﴾ — аны угушат.
• ﴿يَلْعَبُونَ﴾ — ойноп жатышат, жеңил ойлоп, шылдыңдап, маани бербей жатышат.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Бул аятта Аллах Таала мушриктердин Куранга болгон мамилесин ачып берет. Аларга Раббиси тараптан жаңыдан түшкөн эскертүү, башкача айтканда Куран аяты келген сайын, алар аны угушат, бирок аны олуттуу кабыл албай, тескерисинче, оюн-тамаша, шылдың жана жеңил ой менен угушат. Алар Курандын ичиндеги акыйкатты, эскертүүнү жана насаатты түшүнүүгө аракет кылышпайт, тескерисинче, ага кулак салып угуп, бирок жүрөктөрү менен маани бербей, пайда алууга умтулушпайт. Бул алардын капырлыгынын, акыйкаттан жүз бурушунун жана Раббисинин эскертүүсүнө кайдыгер мамиле кылышынын далили. Алар Курандын жаңыдан түшкөн ар бир аятын угуп, бирок андан эч кандай насаат албай, оюн-тамашага салып, жеңил ой менен гана кабыл алышат.

1. Алынган пайдалар:

• Куран — Аллах тараптан түшкөн эскертүү жана насаат. Аны олуттуу кабыл алуу, кулак салып угуу жана жүрөк менен түшүнүү ар бир мусулмандын милдети.
• Куранды угуу жөн гана формалдуу болбошу керек, тескерисинче, андан насаат алып, ага ылайык амал кылуу зарыл.
• Куранга шылдыңдоо, жеңил ой менен мамиле кылуу — капырлыктын жана акыйкаттан жүз бурушунун белгиси. Мусулман бул сыяктуу жоруктардан алыс болушу керек.
• Ар бир адам Куранды укканда, анын маанисин түшүнүүгө жана андан пайда алууга умтулушу керек. Бул дүйнө жана акырет бактысынын ачкычы.
• Аллах Таала адамдарга ар дайым эскертүү жана насаат жиберип турат. Бул Анын ырайымынын жана мээриминин белгиси. Андан пайда алуу — ыймандуулардын иши.