سوره انبیاء — آيت 2

1) ڪن لفظن جي معنيٰ:

• ذِكْرٍ: ياد ڏياريندڙ شيءِ، هتي مراد قرآن مجيد آهي.
• مُحْدَثٍ: نئين نازل ٿيل، يعني جيڪو نئين نموني سان نازل ٿئي ٿو.
• اسْتَمَعُوهُ: ان کي ٻڌو ٿا.
• يَلْعَبُونَ: راند ۽ ٽوڪ ڪري رهيا آهن، يعني بي پرواهه ۽ مذاق ڪندي.

2) تفسير:

هي آيت انهن ماڻهن جي حالت بيان ڪري ٿي جيڪي حق کان منهن موڙين ٿا. الله تعاليٰ ٻڌائي ٿو ته جڏهن به انهن وٽ سندن رب جي طرفان ڪو نئون قرآن نازل ٿئي ٿو، جيڪو انهن کي نصيحت ۽ ياد ڏياري ٿو، ته اهي ان کي ٻڌن ٿا پر ٻڌڻ جو انداز راند ۽ ٽوڪ جو هوندو آهي. اهي قرآن جي تعليمات کي سنجيدگي سان نه ٿا ٻڌن، نه ان تي غور ڪن ٿا ۽ نه ئي ان مان فائدو حاصل ڪن ٿا، بلڪه بي پرواهي ۽ استهزاءَ سان ٻڌن ٿا، ڄڻ اهي ڪا راند ڪري رهيا هجن. اهڙي ٻڌڻ سان انهن کي ڪو به فائدو نه ٿو ملي، ڇاڪاڻ ته انهن جو مقصد ئي حق کي قبول ڪرڻ نه آهي.

3) فائدا ۽ سبق:

• قرآن مجيد الله تعاليٰ جي طرفان هڪ عظيم نعمت آهي، جيڪو انسان کي هر وقت نصيحت ۽ هدايت ڏياري ٿو.
• قرآن کي سنجيدگي، ادب ۽ توجهه سان ٻڌڻ گهرجي، نه راند ۽ ٽوڪ سان.
• جيڪو قرآن کي ٻڌي ٿو پر ان تي عمل نه ٿو ڪري ۽ ان کي مذاق سمجهي ٿو، اهو پنهنجي لاءِ وڏو نقصان ۽ خسارو وٺي ٿو.
• هي آيت اسان کي سکي ٿي ته قرآن جي هر نئين سبق کي دل سان قبول ڪريون، ان تي غور ڪريون ۽ ان کي زندگي ۾ لاڳو ڪريون، ته جيئن اسان دنيا ۽ آخرت ۾ ڪامياب ٿيون.
• قرآن اسان جي دلين کي روشن ڪري ٿو ۽ اسان کي سڌي رستي تي هدايت ڪري ٿو، ان ڪري ان کي پيار ۽ احترام سان ٻڌڻ ۽ پڙهڻ گهرجي.