Surat Al-Hajj — Ayat 1

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• اتَّقُوا: padha ngati-ati lan wedi marang Allah, yaiku nindakake dhawuhe lan nyingkiri larangane.
• زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ: goncangan bumi kang gedhe banget nalika dina kiyamat.
• شَيْءٌ عَظِيمٌ: prakara kang gedhe banget, ora bisa digambarake gedhene.

2) Tegese ayat:

Dhuh para manungsa kabeh, padha ngati-ati lan bektia marang Pangeranmu, yaiku kanthi nindakake kabeh dhawuhe lan nyingkiri kabeh larangane. Sejatine goncangan bumi kang kedadeyan nalika dina kiyamat iku prakara kang gedhe banget lan nggegirisi, ora ana kang bisa ngukur sepira gedhene lan sepira nggegirisine kajaba mung Allah Pangeran alam kabeh. Goncangan iku bakal ngrusak lan ngojok-ojoki bumi saka kabeh pinggire, dadi tandha tekane dina kiyamat. Mula saka iku, saben wong kudu nyiapake awake dhewe kanthi nindakake amal kang diridhoi Allah, supaya slamet saka nggegirisine dina iku.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake marang kabeh manungsa, ora mung wong Islam, supaya padha eling marang gedhene dina kiyamat lan padha nyiapake awake dhewe.
• Takwa marang Allah iku dadi kunci utama supaya bisa slamet ing dina kiyamat. Takwa tegese nindakake dhawuhe Allah lan nyingkiri larangane.
• Gedhene goncangan dina kiyamat iku ora ana kang bisa mbayangake kajaba Allah. Iki nuduhake sepira kuwase Allah lan sepira cilike manungsa ing ngarsane.
• Kanthi ngelingi dina kiyamat, ati dadi luwih gelem nindakake kabecikan lan nyingkiri panggawene ala.
• Islam mulangake marang manungsa supaya tansah siyap lan ora lalai, amarga dina kiyamat iku mesthi bakal teka tanpa diweruhi wektune.
• Ayat iki uga nuduhake katresnane Allah marang manungsa, amarga Allah ngelingake sadurunge kedadeyan, supaya manungsa bisa mertobat lan bali marang dalan kang bener.