Surat Al-Hajj — Ayat 2

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• يَوْمَ تَرَوْنَهَا (yauma taraunahā): dina nalika sira padha nyumurupi lelakoning dina kiyamat (utawa lindhu gedhe).
• تَذْهَلُ (tadz-halu): lali, keselak, ora nggatekake.
• مُرْضِعَةٍ (murdhi'atin): wong wadon kang lagi nyusoni.
• عَمَّا أَرْضَعَتْ ('ammā ardha'at): marang bayi kang disusoni.
• ذَاتِ حَمْلٍ (dzāti hamlin): wong wadon kang lagi ngandhut.
• حَمْلَهَا (hamlahā): jabang bayine.
• سُكَارَى (sukārā): wong kang mendem.
• عَذَابَ اللَّهِ ('adzāballāh): siksane Allah.

2) Tegesing ayat:

Ing dina nalika sira padha nyumurupi dina kiyamat, kabeh wong wadon kang lagi nyusoni bakal lali marang bayi kang disusoni, amarga gedhene rasa wedi lan kangelan kang tumiba. Kabeh wong wadon kang lagi ngandhut bakal nglairake jabang bayine sadurunge wektune, amarga saking gedhene rasa wedi. Sira bakal nyumurupi manungsa padha kaya wong mendem, ora bisa mikir lan ora bisa ngendhaleni awake dhewe, nanging sejatine dheweke dudu wong mendem amarga ngombe khamr. Iku kabeh kedadeyan amarga siksane Allah kang pancen abot banget, nganti bisa ngilangake akal lan kesadharane manungsa.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake kita yen dina kiyamat iku dina kang pancen nggegirisi lan ora ana siji-sijia kang bisa nylametake awake dhewe kajaba amal becik lan iman marang Allah.
• Kita kudu tansah nyiyapake bekal kanggo dina akhirat, amarga ora ana kang ngerti kapan dina iku bakal teka.
• Katresnan marang anak lan kulawarga iku pancen wajar, nanging ing dina kiyamat katresnan iku ora bakal bisa nulungi yen kita ora duwe iman lan taqwa.
• Ayat iki nuduhake gedhene kuwasane Allah lan abote siksane, mula kita kudu tansah wedi marang Allah lan ngedohi larangan-larangane.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih semangat ngibadah lan nyedhaki Allah, amarga mung Allah kang bisa menehi katentreman lan kaslametan ing dina kang nggegirisi iku.