سوره حج — آیه 6

معانی کلمات:

• ذلک: آن (اشاره به مطالب پیشین درباره آفرینش انسان و مراحل آن).
• الحق: ثابت، راستین و شایسته پرستش.
• یُحیی الموتى: زنده کردن مردگان در قیامت.
• قدیر: توانا بر هر کاری بدون هیچ محدودیتی.

تفسیر آیه:

آنچه در آیات پیشین بیان شد — از آفرینش انسان از خاک، سپس نطفه، سپس خون بسته، سپس گوشت و استخوان، و دمیدن روح — همه نشانه‌های روشنی است بر اینکه خداوند متعال، همان حقیقتِ ثابت و راستین است که عبادت شایسته اوست و بس. اوست که معبود به حق است، نه بت‌ها و معبودهای دروغینی که شما می‌پرستید. این دلایل قاطع، شما را به این باور می‌رساند که خداوند قادر است مردگان را زنده کند و در روز قیامت آنان را برای حساب و جزا برانگیزد. همچنین او بر هر چیزی تواناست؛ هیچ کاری برای او دشوار نیست، نه زنده کردن مردگان و نه آفرینش دوباره. پس این آیات، هم دلیل بر یگانگی خداوند در الوهیت است و هم دلیل بر قدرت کامل او در آفرینش و بعث.

فواید و پیام‌ها:

• شناخت قدرت خداوند در آفرینش نخستین انسان، ایمان به معاد و زنده شدن دوباره را آسان می‌کند؛ همان‌گونه که خدایی که توانست انسان را از نطفه‌ای ناچیز بیافریند، بر بازگرداندن او نیز تواناست.
• تنها خداوند شایسته عبادت است و هر معبود دیگری باطل و ناتوان است؛ این آیه دل‌ها را از وابستگی به غیر خدا پاک می‌کند و توحید خالص را در جان زنده می‌سازد.
• یادآوری قدرت بی‌پایان خداوند، انسان را در سختی‌ها امیدوار می‌کند و او را به توکل بر کسی فرا می‌خواند که هیچ چیز برایش غیرممکن نیست.
• این آیه پرده از حکمت آفرینش برمی‌دارد که همه چیز برای شناخت حق و آمادگی برای لقای پروردگار است؛ پس زندگی دنیا هدف نهایی نیست، بلکه مقدمه‌ای برای حیات جاودان است.