Аль-Муминун сүрәсе — Аять 76

Сүзләрнең мәгънәләре:

— «әхәзнәһүм» — без аларны тоттык, ягъни ґәзап белән тоттык.

— «бәл-гәзәб» — ґәзаб белән, авырлыклар, бәла-казалар белән.

— «мәстәкәнү» — буйсындылар, түбәнчелек белән ирек бирделәр, хозурында баш иеп, тәүбә иттеләр.

— «йәтәдәррәгун» — ялварып, аһ-зар итеп дога кылдылар, тәүбә белән сыенырлар.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә бу аятьтә әйтә: Без аларны төрле ґәзаблар белән сынадык — ачлык, куркыныч, кыенлыклар һәм бәла-казалар җибәрдек. Ләкин алар бу авырлыкларга карамастан, Раббиларына буйсынмадылар, тәүбә итмәделәр, түбәнчелек белән Аңа баш имәделәр. Аларга иңгән бәла-казалар вакытында да алар Аллаһыга ялварып, аһ-зар итеп дога кылмадылар, тәүбә итеп Аңа сыенмадылар. Киресенчә, алар үзләренең каты башлылыкларында, имансызлыкларында һәм гөнаһларында дәвам иттеләр. Бу ґәзаблар аларны төзәтмәде, йомшартмады, аларның йөрәкләре таш кебек каты булып калды.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Бәла-казалар һәм авырлыклар — Аллаһының бәндәләренә сынау өчен җибәрелгән рәхмәте, аларны төзәтү, тәүбәгә өндәү чарасы. Ләкин бу сынауларның файдасы кешенең йөрәге йомшак булуына һәм Аллаһыга кайтуына бәйле.
2. Мөэмин кеше авырлыклар килгәндә Аллаһыга ялварып, тәүбә итәргә, Аңа сыенырга тиеш. Бу — иманның билгесе.
3. Җәбер-ґәзабларга карамастан, тәүбә итмәү, каты башлылыкта дәвам итү — кешенең йөрәге катылыгын күрсәтә, бу бик куркыныч хәл.
4. Аллаһы Тәгаләнең рәхмәте киң — Ул бәндәләренең тәүбәсен кабул итәргә әзер, ләкин кеше үзе Аңа таба борылырга тиеш.
5. Бу аять безне Аллаһыга тәүбә итәргә, Аның рәхмәтенә өмет итәргә һәм һәр хәлдә Аңа сыенырга өйрәтә, чөнки Аллаһы гына чын ярдәмче һәм коткаручы.