Аль-Муминун сүрәсе — Аять 8

1. Сүзләрнең мәгънәләре:

• Әманәтләр – кешегә ышанып тапшырылган һәр нәрсә: мал-мөлкәт, серләр, намус, хокуклар һ.б.
• Гәһед (вәгъдә) – килешү, вәгъдә бирү, ант итеп бирелгән сүз.
• Раун (рагыйлар) – саклаучылар, үтәүчеләр, хәләл күзәтүчеләр.

2. Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә мөэминнәрнең тагын бер мөһим сыйфатын бәян итә. Алар – әманәтләрне саклаучылар һәм үз вәгъдәләрен үтәүчеләр. Әманәт дигәннән, бу – Аллаһының кешегә йөкләгән бурычлары да, кешеләр арасындагы ышанып тапшырылган эшләр дә. Мәсәлән, Аллаһыга гыйбадәт кылу, намаз, зәкят – Аллаһының әманәте; кешеләрнең мал-мөлкәте, серләре, хөрмәтләре – кешеләрнең әманәте. Мөэмин кеше бу әманәтләрнең барысын да саклый, аларны яклый һәм үз өстенә алган йөкләмәләрне төгәл үти.

Шулай ук мөэминнәр үз гәһедләрендә дә нык торалар. Алар кешеләр белән килешүләр төзесәләр, шул килешүне бозмыйлар. Аллаһыга биргән вәгъдәләрендә дә, кешеләргә биргән сүзләрендә дә тугры калалар. Алар өчен вәгъдә бирү – изге эш, аны үтәмәү – зур гөнаһ санала. Бу сыйфат аларның иманнарының чынлыгын күрсәтә, чөнки әманәтчеллек һәм вәгъдәгә тугрылык – пәйгамбәрләрнең дә аерылгысыз сыйфатлары булган.

3. Гыйбрәтләр һәм файдалар:

• Әманәтчеллек – иманның бер өлеше. Кем әманәтне сакламый, аның иманы кимчелле.
• Вәгъдәгә тугрылык – мөэминнең абруен күтәрә, кешеләр арасында ышаныч урнаштыра.
• Әманәтне үтәү – кешене җәннәткә якынайта торган гамәл, чөнки бу аятьтә ул мөэминнәрнең сыйфаты итеп санап үтелә.
• Ислам дине кешеләрне тугрылыкка, дөреслеккә һәм үзара ышанычка өнди, бу исә җәмгыятьнең тынычлыгына һәм иминлегенә китерә.