سورت نور — آیت 19

د مهمو کلمو معنا:

• تَشِيعَ: خپره شي، عامه شي، منشوره شي.
• الْفَاحِشَةُ: بدهي، ناروا کار، په خاصه توګه د زنا تهمت (قذف) او نور بد کارونه.
• أَلِيمٌ: ډېر دردونکی، سخت تکلیف ورکوونکی.

د آیت تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې د هغو کسانو په اړه خبر ورکوي چې خوښوي چې د مومنانو په اړه بدې خبرې او تهمتونه خپرې شي، په ځانګړې توګه د زنا تهمت (لکه څنګه چې د حضرت عایشه رضی الله عنها په اړه منافقانو کړي وو). دا ډول کسان چې د مسلمانانو د بدنامۍ او د فساد د خپراوي خوښوي، د دوی لپاره په دنیا کې ډېر دردونکی عذاب دی، لکه د تهمت (قذف) حد جاري کول، او په آخرت کې د دوزخ عذاب، مګر که توبه ونه کړي. الله تعالی پوهیږي چې دوی دروغ وایي او د بندګانو په مصالحو او د کارونو په پایلو پوهیږي، خو تاسو نه پوهېږئ چې څه حقیقت دی او څه پایله به ولري. نو له همدې امله تاسو باید د الله په فیصلې او پوهې راضي اوسئ او د هغه په حکم باور وکړئ.

فايدې (ګټې):

1. دا آیت د مسلمانانو د عزت او آبرو د ساتنې اهمیت ښیي، چې د یو مسلمان بدنامول او د هغه په اړه بدې خبرې خپرول له لویو ګناهونو څخه دي.
2. د مؤمنانو په اړه د بدو خبرو خپرول نه یوازې په دنیا کې سزا لري، بلکې په آخرت کې هم سخته عذاب لري، نو مسلمان باید له دې کار څخه ډډه وکړي.
3. الله تعالی د خپلو بندګانو په پټو خبرو او حقیقتونو پوهیږي، نو که څه هم خلک په دروغو سره یو څه ووایي، الله به حقیقت ښکاره کړي او ظالمانو ته به سزا ورکړي.
4. مسلمان باید تل د الله په پوهې او حکمت باور ولري، ځکه چې هغه پوهیږي چې موږ نه پوهېږو، او د هغه فیصلې تل په مصلحت وي.
5. دا آیت د مسلمانانو ترمنځ د محبت، یووالي او د یو بل د آبرو د ساتنې درس ورکوي، او د فساد او تهمت خپرول د ټولنې د ویجاړۍ سبب ګرځي.