سوره نور — آیه 19

معانی کلمات:

• تَشِيعَ: منتشر و شایع شود، فاش گردد.
• الْفَاحِشَةُ: کار زشت و ناپسند؛ در اینجا منظور نسبت ناروا و تهمت زنا به زنان پاکدامن مؤمن است.
• أَلِيمٌ: دردناک و بسیار ناراحتکننده.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به شدت کسانی را تهدید میکند که دوست دارند زشتیها و بهویژه اتهام ناروای زنا در میان مؤمنان منتشر شود و آبروی افراد پاکدامن ریخته شود. برای چنین افرادی، در همین دنیا عذابی دردناک است؛ یعنی حد شرعی قذف (تازیانه زدن به دلیل تهمت زنا) بر آنان جاری میشود و در آخرت نیز اگر توبه نکنند، عذاب آتش دوزخ در انتظارشان است. خداوند به همه چیز آگاه است؛ او از پاکی مؤمنان حقیقی و نیز از دروغ و نیّت پلید تهمتزنندگان باخبر است، ولی شما انسانها از این حقایق و عواقب کارهایتان بیخبرید و نمیدانید که انتشار گناه و آبروریزی مؤمنان چه پیامدهای شومی در دنیا و آخرت دارد.

فواید و پیامهای آیه:

• حفظ آبروی مؤمنان از واجبات بزرگ اخلاقی است: همانگونه که مال و جان مسلمان محترم است، آبروی او نیز حرمت دارد و ریختن آبروی مؤمنان با تهمت و شایعهپراکنی، گناهی بزرگ و نابخشودنی است.
• خداوند حامی و پشتیبان بندگان پاکدامن است: هیچ تهمت و بدگوییای از دید خدا پنهان نمیماند و او در دنیا و آخرت از بندگان مظلوم خود دفاع میکند و انتقام آنان را میگیرد.
• پرهیز از ترویج فساد و شایعه: مؤمن نهتنها خود مرتکب گناه نمیشود، بلکه هرگز دوست ندارد گناه و فحشا در جامعه رواج یابد؛ بلکه همواره در پی پوشاندن عیوب دیگران و اصلاح جامعه است.
• علم الهی مایه آرامش مؤمنان است: وقتی بدانیم خداوند از همه چیز آگاه است و در نهایت عدالت او برقرار خواهد شد، در برابر تهمتها و آزارهای دیگران صبور میشویم و به خدا توکل میکنیم.
• عاقبت شایعهپراکنان دردناک است: این آیه هشدار میدهد که کسانی که در پی آبروریزی مؤمنان هستند، خود در دنیا و آخرت دچار خواری و عذاب خواهند شد و این سنت قطعی الهی است.