Сураи Ан-Нур Оят 22 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Тавонгарон ва онон, ки кушоише дар кори онҳост, набояд савганд…

Ан-Нур · 22/64

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Нур

وَلَا يَأْتَلِ أُولُو الْفَضْلِ مِنكُمْ وَالسَّعَةِ أَن يُؤْتُوا أُولِي الْقُرْبَىٰ وَالْمَسَاكِينَ وَالْمُهَاجِرِينَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۖ وَلْيَعْفُوا وَلْيَصْفَحُوا ۗ أَلَا تُحِبُّونَ أَن يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ ۗ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ۝٢٢

🔤 Transliteration

Wa laa yaatali ulul fadli minkum wassa`ati ai yu`tooo ulil qurbaa walmasaakeena walmuhaajireena fee sabeelillaahi walya`foo walyasfahoo; alaa tuhibboona ai yaghfiral laahu lakum; wal laahu Ghafoorur Raheem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Тавонгарон ва онон, ки кушоише дар кори онҳост, набояд савганд бихӯранд, ки ба хешовандону мискинон ва муҳоҷирон дар роҳи Худо чизе надиҳанд. Бояд бибахшанду бибахшоянд. Оё намехоҳед, ки Худо шуморо бибахшояд? Ва Худост бахшояндаи меҳрубон.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкили оят:

يَأْتَلِ: аз решаи «إيلاء» буда, маънои «қасам хӯрдан» ва «савганд ёд кардан»-ро дорад; яъне «савганд нахӯранд».
أُولُو الْفَضْلِ: соҳибони фазлу бартарӣ дар дин ва некӯкорӣ.
السَّعَةِ: фарохӣ дар ризқу молу сарват.
أُولِي الْقُرْبَىٰ: хешу табор ва наздикон.
الْمُهَاجِرِينَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ: муҳоҷироне, ки барои ризои Худо аз Ватан ҳиҷрат кардаанд.
وَلْيَعْفُوا: бубахшанд ва гуноҳи касонро бипӯшанд.
وَلْيَصْفَحُوا: чашм пӯшанд ва рӯй гардон накунанд, яъне бо некӯӣ муносибат кунанд.
أَلَا تُحِبُّونَ: оё дӯст намедоред? (савол барои тарғиб ва ташвиқ аст).

Тафсири оят:

Худованди Мутаъол дар ин ояти карима ба бандагони худ, бахусус онҳое, ки дорои фазлу бартарӣ дар дин ва фарохии мол ҳастанд, ҳукм ва тавсия мекунад, ки савганд нахӯранд бар он ки ба хешу табор ва наздикони худ, ба мискинон ва ба муҳоҷирони роҳи Худо кӯмак ва инфоқ накунанд. Ин оят сабаби нузул дорад: вақте Абубакри Сиддиқ (розияллоҳу анҳу) савганд ёд кард, ки ба Мисҳат, ки дар ҳодисаи ифк ширкат дошт, дигар ҳеҷ кӯмаке накунад, ин оят нозил шуд ва Худо бандагони худро ба бубахшидан ва чашм пӯшидан даъват намуд.

Пас, Худованд мефармояд: набояд соҳибони фазлу сарват савганд хӯранд, ки ба хешовандон, мискинон ва муҳоҷирони роҳи Худо некӯӣ ва кӯмак накунанд, балки бояд аз гуноҳи онҳо гузаштан кунанд ва бубахшанд. Сипас Худованд барои тарғиб ва ташвиқ мефармояд: «Оё дӯст намедоред, ки Худо шуморо бибахшад?» Яъне, агар шумо касонеро, ки ба шумо бадӣ кардаанд, бубахшед ва аз гуноҳи онҳо гузашт кунед, Худованд низ шуморо мебахшад ва гуноҳони шуморо мепӯшад. Ва Худованд Ғафуру Раҳим аст, яъне омурзандаи гуноҳони бандагони тавбакунанда ва ба онҳо меҳрубон аст. Пас, бандагон бояд аз сифатҳои Худованд ибрат гиранд ва дар муносибат бо якдигар афв ва гузаштро пеша кунанд.

Фоидаҳои истихроҷшуда:

Ин оят моро тарғиб мекунад, ки дар роҳи Худо ба хешовандон, мискинон ва муҳоҷирон кӯмак кунем ва аз кӯмак даст накашем, ҳатто агар онҳо хатое карда бошанд.
Афв ва гузашт кардан аз хатоҳои дигарон сабаби бахшида шудани гуноҳҳои мо аз ҷониби Худованд мегардад.
Ин оят нишон медиҳад, ки ислом дини меҳрубонӣ, бахшандагӣ ва некӯкорӣ аст ва моро ба ин сифатҳо даъват мекунад.
Худованд Ғафуру Раҳим аст ва мехоҳад, ки бандагонаш низ сифатҳои афву гузашт ва меҳрубониро дар худ парвариш кунанд.
Ин оят моро ба муҳаббат ва ҳамдигарфаҳмӣ дар ҷомеаи исламӣ ташвиқ мекунад ва нишон медиҳад, ки адоват ва қаҳр бояд ҷои худро ба афву мурувват диҳад.

📜 Оят 20-24 — Сураи Ан-Нур

20وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ وَأَنَّ اللَّهَ رَءُوفٌ رَّحِيمٌ

Ҳалок мешудед, агар фазлу раҳмате, ки Худо ба шумо додааст, намебуд. Ва агар Худо меҳрубону бахшоянда намебуд?

21۞ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ ۚ وَمَن يَتَّبِعْ خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ فَإِنَّهُ يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاءِ وَالْمُنكَرِ ۚ وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ مَا زَكَىٰ مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ أَبَدًا وَلَٰكِنَّ اللَّهَ يُزَكِّي مَن يَشَاءُ ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

Эй касоне, ки имон овардаед, пой ба ҷои пои шайтон магузоред. Ва ҳар кӣ пой ба ҷои пои шайтон гузорад, бидонад, ки ӯ ба фаҳшову мункар (корҳои бад) фармон медиҳад. Ва агар фазлу раҳмате ки Худо бар шумо арзонӣ доштааст, намебуд, ҳеҷ як аз шумо ҳаргиз рӯи покӣ намедид. Вале Худо ҳар касро, ки бихоҳад, покиза месозад. Ва Худо шунавову доност!

22وَلَا يَأْتَلِ أُولُو الْفَضْلِ مِنكُمْ وَالسَّعَةِ أَن يُؤْتُوا أُولِي الْقُرْبَىٰ وَالْمَسَاكِينَ وَالْمُهَاجِرِينَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۖ وَلْيَعْفُوا وَلْيَصْفَحُوا ۗ أَلَا تُحِبُّونَ أَن يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ ۗ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

23إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ الْغَافِلَاتِ الْمُؤْمِنَاتِ لُعِنُوا فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ

Касоне, ки бар занони покдоман ва бехабар аз зино ва мӯъмин тӯҳмати зино мезананд, дар дунёву охират лаънат шудаанд ва барояшон азобест бузург

24يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَأَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُم بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

рӯзе, ки забонашон ва дастҳояшону пойҳояшон бар зиддашон бар корҳое, ки мекардаанд, шоҳидӣ диҳанд.

← Оят 21 📖 Ан-Нур Оят 23 →

Ан-НурФеҳристи Қуръон

64Оят

MedinanRevelation

22Оят

Тарҷума — Ан-Нур 22

Сураи Ан-Нур Оят 22 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Тавонгарон ва онон, ки кушоише дар кори онҳост, набояд савганд…

Сураи Оят 22/64 — Сураи Ан-Нур النور (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Нур Гӯш кун, Сураи Ан-Нур Тарҷума, Сураи Ан-Нур mp3, Сураи Ан-Нур pdf. Оят 20–24. Ба Тоҷикӣ: Русский.