Surat Al-Furqan — Ayat 14

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• ثُبُورًا (tsuburan): tegesé karusakan, kacilakan, utawa pati kang nuwuhake rasa getun banget.
• لَّا تَدْعُوا (laa tad'uu): aja padha nyuwun utawa nguwuh-uwuh.
• الْيَوْمَ (al-yauma): ing dina iki, yaiku dina kiamat.

1. Tafsir ayat:

Ing dina kiamat, wong-wong kafir kang lagi ngrasakake siksa kang abot banget bakal nguwuh-uwuh nyuwun karusakan marang awake dhewe, supaya bisa uwal saka siksa kang lagi dialami. Nanging banjur ana dhawuh marang wong-wong mau: "Aja padha nyuwun karusakan mung sepisan ing dina iki, nanging nyuwuna karusakan kang akeh banget." Tegese, siksa kang lagi dialami iku ora mung siji jinis, nanging akeh banget jinisé lan ora ana pungkasane. Saben jinis siksa iku wis cukup kanggo nggawe wong kepengin mati, nanging pati lan karusakan iku ora bakal teka kanggo nylametake wong-wong mau. Malah, sanajan padha nyuwun karusakan ping pirang-pirang, panjaluke ora bakal dikabulake. Wong-wong mau bakal tetep ana ing siksa kang nglarani lan langgeng ing salawas-lawase, ora ana dalan metu saka kono.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake marang kita kabeh supaya ora nglakoni tumindak kang ndadèkaké kita kalebu golongan kang diazab ing akhirat. Awit siksa ing akhirat iku ora mung sepisan, nanging terus-terusan lan saya tambah abot.
• Kita dijak ngerti yen saben tumindak ala iku ana akibaté. Mula, ayo padha ngupayakake tumindak becik lan taat marang Allah, supaya ora kalebu wong kang nyesel tanpa guna ing dina kiamat.
• Ayat iki uga nuduhake gedhene sih-piwelasé Allah marang wong mukmin, amarga mung wong kafir kang bakal ngalami siksa kang kaya mangkono. Dadi, dadi wong mukmin iku kabegjan kang gedhe banget.
• Ayo padha tresna marang Al-Qur'an lan padha sinau isine, amarga ing kono ana piwulang kang bisa nylametake kita saka siksa kang nggegirisi lan nuntun kita menyang swarga kang kebak kabungahan.