Сураи Аль-Фуркан Оят 18 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Гӯянд: «Покӣ Ту! Моро сазовор набудааст, ки ҷуз ту касеро…

Аль-Фуркан · 18/77

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Фуркан

قَالُوا سُبْحَانَكَ مَا كَانَ يَنبَغِي لَنَا أَن نَّتَّخِذَ مِن دُونِكَ مِنْ أَوْلِيَاءَ وَلَٰكِن مَّتَّعْتَهُمْ وَآبَاءَهُمْ حَتَّىٰ نَسُوا الذِّكْرَ وَكَانُوا قَوْمًا بُورًا ۝١٨

🔤 Transliteration

Qaaloo Subhaanaka maa kaana yambaghee lanaaa an nattakhiza min doonika min awliyaaa`a wa laakim matta`tahum wa aabaaa`ahum hattaa nasuz zikra wa kaanoo qawmam booraa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Гӯянд: «Покӣ Ту! Моро сазовор набудааст, ки ҷуз ту касеро ба ёрӣ гирем. Ту худ онҳо ва падаронашонро бархурдор сохтӣ, чунон ки ёди Туро фаромӯш карданд ва мардуме шуданд ба ҳалокат афтода.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душвор:

«سُبْحَانَكَ»: Пок аст Ту, эй Парвардигор, аз ҳар гуна камбудиву шарик.
«يَنبَغِي»: Муносиб аст, сазовор аст, дуруст меояд.
«أَوْلِيَاءَ»: Ҷамъи «валӣ» — дӯстон, сарпарастон, ёварон.
«مَتَّعْتَهُمْ»: Баҳраманд кардӣ онҳоро, додӣ ба онҳо неъматҳо.
«نَسُوا الذِّكْرَ»: Фаромӯш карданд зикри Туро, яъне ёди Ту ва ибодати Туро тарк намуданд.
«بُورًا»: Ҳалокшаванда, нестшаванда, фосиду зиёнкор.

Тафсири оят:

Рӯзи қиёмат онҳое, ки мардум ба ҷои Аллоҳ парастиш карда буданд — хоҳ фариштагон бошанд, хоҳ пайғамбарон ё дигарон — ба Парвардигори худ муроҷиат карда, мегӯянд: «Пок аст Ту, эй Парвардигори мо, аз он ки шарике дошта бошӣ. Мо ҳеҷ гоҳ намехостед ва намехостем, ки ба ҷои Ту касеро дӯсту сарпарасти худ бигирем. Мо худ ба ибодат сазоворем, на он ки мардум моро ба ҷои Ту парастиш кунанд. Аммо Ту ин мушрикон ва падаронашонро дар дунё бо молу саломатӣ ва неъматҳои гуногун баҳраманд кардӣ, то онҳо ба тадриҷ фаромӯш карданд ёди Туро ва зикри Туро тарк намуданд. Онҳо ба ҷои Ту дигаронро парастиш карданд ва дар натиҷа мардуми ҳалокшаванда ва зиёнкор гардиданд, ки аз роҳи рост дур шуданд ва сазовори ҳалокат шуданд».

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки ҳамаи махлуқот — ҳатто фариштагон ва пайғамбарон — бандаи Аллоҳ ҳастанд ва ҳеҷ кадоме аз онҳо намехоҳанд, ки мардум онҳоро ба ҷои Аллоҳ парастиш кунанд. Ин боиси он мегардад, ки инсон танҳо ба Аллоҳи ягона дил бандад ва аз ширк дур шавад.
Неъматҳои дунё, агар инсонро аз ёди Аллоҳ ғофил кунанд, метавонанд сабаби ҳалокат гарданд. Пас бояд ҳамеша шукргузор буд ва неъматҳоро дар роҳи дуруст истифода кард.
Ёди Аллоҳ ва зикри Ӯ қалбро зинда медорад ва инсонро аз фаромӯшӣ ва ғафлат нигоҳ медорад. Ҳар кас Аллоҳро фаромӯш кунад, ба зиён ва ҳалокат дучор мешавад.
Ин оят ба мо таълим медиҳад, ки ҳамеша ба Аллоҳ паноҳ барем ва Ӯро дӯсту сарпарасти худ бигирем, зеро танҳо Ӯст, ки метавонад моро аз ҳар гуна бадӣ ва зиён нигоҳ дорад.
Қуръони Карим моро огоҳ мекунад, ки пайравии кӯр-кӯрона аз гузаштагон ва падарон метавонад ба гумроҳӣ ва ҳалокат оварда расонад. Пас бояд ҳақро бо ақл ва далел пайгирӣ кунем.

📜 Оят 16-20 — Сураи Аль-Фуркан

16لَّهُمْ فِيهَا مَا يَشَاءُونَ خَالِدِينَ ۚ كَانَ عَلَىٰ رَبِّكَ وَعْدًا مَّسْئُولًا

То абад ҳар чӣ бихоҳанд, дар он ҷо ҳаст. Ваъдаест, ки анҷом додани он аз Парвардигорат хоста шудааст.

17وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ وَمَا يَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ فَيَقُولُ أَأَنتُمْ أَضْلَلْتُمْ عِبَادِي هَٰؤُلَاءِ أَمْ هُمْ ضَلُّوا السَّبِيلَ

Рӯзе, ки ононро бо чизҳое, ки ғайри Худои якто мепарастиданд, ба машҳар ҷамъ овард ва сипас пурсад: «Оё шумо ин бандагони Маро гумроҳ мекардед, ё онҳо худ роҳро гум карда буданд?»

18قَالُوا سُبْحَانَكَ مَا كَانَ يَنبَغِي لَنَا أَن نَّتَّخِذَ مِن دُونِكَ مِنْ أَوْلِيَاءَ وَلَٰكِن مَّتَّعْتَهُمْ وَآبَاءَهُمْ حَتَّىٰ نَسُوا الذِّكْرَ وَكَانُوا قَوْمًا بُورًا

19فَقَدْ كَذَّبُوكُم بِمَا تَقُولُونَ فَمَا تَسْتَطِيعُونَ صَرْفًا وَلَا نَصْرًا ۚ وَمَن يَظْلِم مِّنكُمْ نُذِقْهُ عَذَابًا كَبِيرًا

Инҳо он чиро мегуфтед, дурӯғ хонданд ва акнун натавонед азоберо аз худ дур созед ё худро ёрӣ диҳед. Ва ҳар кас аз шумо, ки ситам кунад, азобе бузургаш мечашонем.

20وَمَا أَرْسَلْنَا قَبْلَكَ مِنَ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا إِنَّهُمْ لَيَأْكُلُونَ الطَّعَامَ وَيَمْشُونَ فِي الْأَسْوَاقِ ۗ وَجَعَلْنَا بَعْضَكُمْ لِبَعْضٍ فِتْنَةً أَتَصْبِرُونَ ۗ وَكَانَ رَبُّكَ بَصِيرًا

Пеш аз ту паёмбароне фиристодаем, ки таъом мехӯрданд ва дар бозорҳо роҳ мерафтанд. Ва шуморо василаи озмоиши якдигар қарор додем. Оё сабр тавонед кард? Ва Парвардигори ту биност.

← Оят 17 📖 Аль-Фуркан Оят 19 →

Аль-ФурканФеҳристи Қуръон

77Оят

MeccanRevelation

18Оят

Тарҷума — Аль-Фуркан 18

Сураи Аль-Фуркан Оят 18 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Гӯянд: «Покӣ Ту! Моро сазовор набудааст, ки ҷуз ту касеро…

Сураи Оят 18/77 — Сураи Аль-Фуркан الفرقان (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Фуркан Гӯш кун, Сураи Аль-Фуркан Тарҷума, Сураи Аль-Фуркан mp3, Сураи Аль-Фуркан pdf. Оят 16–20. Ба Тоҷикӣ: Русский.