Surat Al-Furqan — Ayat 53

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• مَرَجَ: nyampurake utawa nggabungake.
• الْبَحْرَيْنِ: loro segara (banyu).
• عَذْبٌ فُرَاتٌ: banyu tawa kang banget seger lan nyenengake, bisa ngilangake ngelak.
• مِلْحٌ أُجَاجٌ: banyu asin kang banget asine.
• بَرْزَخًا: wates utawa pager pemisah.
• حِجْرًا مَّحْجُورًا: pager kang kuwat banget, ora bisa diliwati.

1. Tafsir Ayat:

Allah SWT iku Dzat kang ngumpulake loro segara, yaiku banyu tawa kang seger banget lan banyu asin kang banget asine. Sanajan loro banyu iki ketemu lan katon nyampur ing pandelengane manungsa, nanging Allah ndadekake pager utawa wates kang ora katon ing antarane loro banyu mau. Pager iki nduweni kekuwatan saka Allah kanggo nyegah supaya banyu tawa ora rusak dening banyu asin, lan banyu asin ora ngrusak banyu tawa. Dadi, saben banyu tetep ana ing kahanane dhewe-dhewe, ora bisa campur dadi siji sanajan padha ketemu. Iki kabeh minangka tandha kekuwasane Allah kanggo ngatur alam semesta.

1. Faedah-faedah saka Ayat iki:

• Ayat iki nuduhake kekuwasane Allah kang tanpa wates, amarga bisa misahake loro banyu kang beda rasane sanajan padha ketemu.
• Ngelengake manungsa supaya tansah eling marang kebesaran Allah lan syukur marang nikmat kang wis diwenehake, kayata banyu tawa kang bisa diombe.
• Dadi pepenget yen kabeh kang ana ing alam donya iki ana kang ngatur, yaiku Allah SWT, mula kita kudu tunduk lan manut marang panjenengane.
• Nuduhake yen Islam iku agama kang ngajak manungsa mikir lan ngerteni tandha-tandha kekuwasane Allah ing alam sekitar, supaya tambah iman lan tresna marang Al-Qur'an.