شعراء سۈرىسى — ئايەت 22

1) ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• وَتِلْكَ نِعْمَةٌ: ئەنە شۇ ياخشىلىق، يەنى پىرئەۋننىڭ مۇسا ئەلەيھىسسالامنى ئۆز ئۆيىدە باققانلىقى.
• تَمُنُّهَا عَلَيَّ: ماڭا مىننەت قىلىۋاتىسەن، يەنى شۇ ياخشىلىقنى مېنىڭ بېشىمغا كۆتۈرۈۋاتىسەن.
• أَنْ عَبَّدتَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ: سەن ئىسرائىل ئەۋلادلىرىنى قۇل قىلىپ ئاسارەتتە قالدۇرغانلىقىڭ.

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى:

مۇسا ئەلەيھىسسالام پىرئەۋنگە جاۋاب بېرىپ ئېيتتى: مەن سەن ئېيتقان ئىشنى پەرۋەردىگارىم ماڭا ۋەھىي نازىل قىلىپ، مېنى پەيغەمبەر قىلىپ تاللىشىدىن بۇرۇن قىلغان ئىدىم. ئۆز ۋاقتىدا مەن سەندىن قورقۇپ، مەدىيەن شەھىرىگە قاچىپ كەتكەن ئىدىم. كېيىن پەرۋەردىگارىم ماڭا ئۆز پەزلىدىن پەيغەمبەرلىك ۋە ئىلىم-ھېكمەت ئاتا قىلىپ، مېنى پەيغەمبەرلەردىن قىلدى.

ئاندىن مۇسا ئەلەيھىسسالام پىرئەۋننىڭ ئۆزىنى كىچىكىدىن باققانلىقىنى مىننەت قىلىشىغا رەددىيە بېرىپ ئېيتتى: سېنىڭ مېنى ئۆز ئۆيۈڭدە باققانلىقىڭ بىر ياخشىلىقتۇر، ئەمما سەن ئىسرائىل ئەۋلادلىرىنى قۇل قىلىپ، ئۇلارنىڭ ئوغۇل بالىلىرىنى بوغۇزلاپ، قىزلىرىنى تىرىك قالدۇرۇپ زۇلۇم قىلدىڭ. سېنىڭ ئۇلارغا قىلغان بۇ زۇلۇمۇڭ مېنىڭ بېشىمغا قىلغان ياخشىلىقىڭنى بىكار قىلىۋەتتى. شۇڭا سەن بۇ ياخشىلىقنى مېنىڭ بېشىمغا مىننەت قىلىشقا ھەققىڭ يوق.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ھەقىقىي ياخشىلىق باشقىلارغا زۇلۇم قىلىش بىلەن بىرگە كەلمەيدۇ. ئىسلام دىنى ئادالەتنى ۋە ئىنسانلارنىڭ ھۆرلۈكىنى قوغدايدۇ، ھەر قانداق زۇلۇم ۋە ئاسارەت ئىسلامغا زىتتۇر. پەرۋەردىگارىمىز بىزنى ھەقىقەتەن ئادالەتلىك بولۇشقا، باشقىلارغا رەھىم-شەپقەت قىلىشقا ۋە زۇلۇمدىن يىراق تۇرۇشقا بۇيرۇيدۇ.