Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 22

Macnaha Erayada:

• Tilka (وَتِلْكَ): Waxaa loola jeedaa dhaqanka iyo barbaarinta.
• Tamunnuha (تَمُنُّهَا): Waxaad igu faani, igu mannaysan.
• Cabidda (عَبَّدتَّ): Waxaad ka dhigtay addoomo iyo gabdho.

Tafsiirka:

Markuu (Nabi Muuse) CS u warramay Fircoon sida uu uga baxsaday Masar, ayuu Fircoon isku dayay inuu ula mannaysto (ugu faano) Nabi Muuse CS, isagoo leh: Miyaanaan kugu soo koriin, oo aanan ku dhaqin gurigayga? Markaasaa Nabi Muuse CS ugu jawaabay isagoo caddaynaya in mannaystahaasi aysan ahayn wax qiimo leh, isagoo leh: Taas aad igu mannaysanaysid waa dhaqankii aad iigu barbaarisay, laakiin ma aha wax aad igu samaysatay adiga oo raba khayr, ee waxaa jira wax ka weyn oo aad igu gabatay oo ah inaad addoonsatay Banii Israa'iil oo aad ka dhigtay addoomo, adigoo gashay wiilashooda oo aad daynaysay haweenkooda. Sidaas darteed, sida aad u addoonsatay dadkayga, waxay tirtirtaa mannaystahaas aad igu samaynaysid, maxaa yeelay waxaad igu samaysay wax xun oo aan laga fiirsan karin, halka aniga aan kuu samayn wax aan iga maarmi karin marka la eego xaqa.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Xaqa ayaa ka sarreeya mannaysta: Ninkii xaqa leh ma uu iska dhibo mannaysta iyo faanka cadowga, ee wuxuu caddaynayaa xaqa si cad oo aan laga eexan.
2. Caddaaladda Ilaahay: Ilaahay waa Caadil, wuxuuna ku abaal-marinayaa Muuse CS sababtii uu uga baxay Masar, isagoo siiyay nabinimo iyo cilmiga, taasoo ka weyn dhaqankii Fircoon.
3. Dulmiga iyo addoonsiga waa wax laga xumaado: Aayaddu waxay muujinaysaa in addoonsiga dadka iyo dulmigoodu yahay wax xun oo Ilaahay neceb yahay, isla markaana uu yahay sabab lagu tirtiro wanaagga.
4. Xorriyadda iyo sharafta Aadamiga: Islaamku wuxuu ku yimid inuu xoreeyo dadka oo uu kor u qaado sharaftooda, sidaa darteed addoonsigu waa wax ka soo horjeeda diinta Islaamka.