Sura An-Naml — Werset 19

Znaczenie słów:

• أَوْزِعْنِي – natchnij mnie, obdarz mnie, pomóż mi i prowadź mnie.
• أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ – dziękować za Twoje dobrodziejstwa, okazywać wdzięczność słowem, sercem i czynem.
• تَرْضَاهُ – które Ciebie zadowala i które jest zgodne z Twoją wolą.
• فِي عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ – wśród Twoich prawych sług, czyli w ich gronie i w ich towarzystwie.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Kiedy Sulajman (Salomon), niech będzie z nim pokój, wraz ze swoim wojskiem dotarł do doliny mrówek, jedna z mrówek powiedziała do pozostałych: „O wy, mrówki! Wejdźcie do waszych mieszkań, aby Sulajman i jego wojska nie zgnietli was, nieświadomi tego”. Gdy Sulajman usłyszał jej słowa, uśmiechnął się – a był to cichy śmiech bez dźwięku – zdumiewając się jej roztropnością, mądrością i troską o innych. Nie przeszedł obok tego obojętnie, lecz dostrzegł w tym wielką łaskę Boga, który obdarzył go zrozumieniem mowy stworzeń. Wówczas zwrócił się do swego Pana z pokorną modlitwą, mówiąc: „Panie mój! Natchnij mnie i pomóż mi, abym dziękował Ci za Twoje dobrodziejstwa, którymi obdarzyłeś mnie i moich rodziców, i abym czynił dobre uczynki, które Ty akceptujesz i którymi jesteś zadowolony. I wprowadź mnie, przez Twoje miłosierdzie, do grona Twoich prawych sług – do Twoich wybranych, czystych i sprawiedliwych stworzeń”.

Sulajman nie poprzestał na dziękczynieniu za dar zrozumienia mowy zwierząt, lecz od razu powiązał to z szerszą perspektywą – z wdzięcznością za wszystkie łaski dane jemu i jego rodzicom oraz z pragnieniem czynienia dobra i osiągnięcia najwyższego celu, jakim jest wejście do grona ludzi prawych przez miłosierdzie Boga.

Korzyści i nauki płynące z tego wersetu:

1. Wdzięczność za łaski Boga – prawdziwy wierzący dostrzega dobrodziejstwa Boga w swoim życiu, nawet te pozornie drobne, i odpowiada na nie dziękczynieniem oraz pokorą wobec Stwórcy.
2. Pokora mimo wielkości – Sulajman był królem o ogromnej potędze, a jednak nie wyniósł się ponad mrówkę; przeciwnie, jej słowa skłoniły go do refleksji i modlitwy. To uczy nas, że wielkość człowieka nie polega na władzy, lecz na pokorze i mądrości.
3. Troska o rodziców – modlitwa Sulajmana objęła wdzięczność za łaski dane jemu oraz jego rodzicom. Przypomina nam to o obowiązku szacunku i dobroci wobec rodziców oraz o pamiętaniu o nich w naszych modlitwach.
4. Dążenie do czynów akceptowanych przez Boga – nie wystarczy czynić dobro; należy zabiegać o to, aby nasze uczynki były szczere i zgodne z wolą Boga, aby On był z nich zadowolony.
5. Nadzieja na miłosierdzie Boże – nawet najwięksi prorocy i sprawiedliwi nie polegali wyłącznie na swoich czynach, lecz prosili Boga o miłosierdzie i wprowadzenie do grona prawych. To uczy nas, że zbawienie osiąga się przez połączenie dobrych uczynków z ufnością w miłosierdzie Boga.
6. Docenianie mądrości w stworzeniach – wszechświat i wszystkie stworzenia są pełne znaków Boga; człowiek mądry potrafi się z nich uczyć i wyciągać wnioski, jak uczynił to Sulajman, który dostrzegł mądrość mrówki i jej troskę o wspólnotę.