Ан-Намль сүрәсе — Аять 19

Сүзләрнең мәгънәләре:

— “Тәбәссәм” — елмаю, көлүнең башы, тавышсыз көлү.

— “Зәһикән” — шатланып, көлеп.

— “Әүзигъни” — илһамландыр, өндә, күңелемә сал.

— “Салихән” — изге, дөрес, Аллаһ разый була торган гамәл.

Аять тәфсире:

Сөләйман галәйһиссәләм үз гаскәре белән кырмыскалар үзәненә җиткәч, бер кырмыска башка кырмыскаларга: “Әй кырмыскалар! Өйләрегезгә керегез! Сөләйман һәм аның гаскәре сезне, сизмичә генә, таптап үтермәсеннәр!” — дип кисәтте. Сөләйман бу сүзләрне ишеткәч, бу кечкенә җан иясенең акылына һәм саклыгына сокланып, елмаеп куйды. Ул Аллаһының үзенә биргән олы нигъмәтләрен — хайваннар телен аңлау, җеннәргә һәм кешеләргә идарә итү кебек могҗизаларны — искә төшереп, Раббысына дога кылды: “И Раббым! Миңа һәм әти-әниемә биргән нигъмәтләреңә шөкер итәргә ярдәм ит, илһам бир. Үзең разый була торган изге гамәлләр кылырга насыйп ит. Һәм Үз рәхмәтең белән мине изге колларың җөмләсенә керт” — диде. Ул үзенең бөеклеге һәм кодрәте белән горурланмады, киресенчә, Аллаһка тәүбә итеп, Аның рәхмәтенә сыенды.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

— Кечкенә булса да, һәр мәхлукның сүзенә игътибар итү һәм аннан гыйбрәт алу — зирәклек билгесе.

— Аллаһның нигъмәтләрен күреп, шөкер итү — бәндәнең иң югары сыйфаты.

— Әти-әнигә игелек кылу һәм аларны догада искә алу — мөэминнең бурычы.

— Изге гамәлләрнең кабул булуы — Аллаһның разыйлыгына бәйле, шуңа күрә һәр эштә Аның ризалыгын күздә тотарга кирәк.

— Җәннәткә керү — үз көчебез белән түгел, ә Аллаһның рәхмәте белән генә мөмкин.