Surja En-Neml — Ajet 30

Kuptimet e fjalëve:

• "إِنَّهُ" – përemri këtu i referohet letrës që e përmendi hudh-hudi.
• "مِن سُلَيْمَانَ" – domethënë: letra është prej Sulejmanit a.s.
• "بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ" – me emrin e Allahut, të Gjithëmëshirshmit, Mëshirëplotit.

Tefsiri i ajetes:

Kur mbretëresha e Sebes (Belkisa) mori letrën e hudh-hudit dhe e lexoi atë, ajo u tha parisë së saj: "O ju paria! Më është hedhur një letër e ndershme." Pastaj e përshkroi atë duke thënë: "Kjo letër është prej Sulejmanit a.s., dhe ajo fillon me 'Bismil-lah ir-Rahman ir-Rahim' – me emrin e Allahut, të Gjithëmëshirshmit, Mëshirëplotit." Kjo tregon se Sulejmani a.s. e filloi letrën e tij me këtë formulë të bekuar, duke e nisur atë me emrin e Allahut, gjë që është shenjë e mirësisë, urtësisë dhe thirrjes së tij të drejtë. Përmendja e kësaj formule në fillim të letrës ishte një mënyrë për të tërhequr vëmendjen drejt njësisë së Allahut dhe për të treguar se thirrja e tij ishte e mbështetur në fenë e vërtetë. Kjo tregon gjithashtu se Sulejmani a.s. nuk e filloi letrën me kërcënime apo me fjalë të ashpra, por me mëshirë dhe butësi, duke e ftuar atë drejt Islamit me urtësi dhe mirësjellje.

Përfitimet nga ajeteja:

1. Fillimi i punëve me "Bismil-lah" është sunnet i pejgamberëve dhe shenjë e suksesit, sepse Sulejmani a.s. e filloi letrën e tij me këtë formulë të bekuar.
2. Thirrja drejt Islamit duhet të bëhet me butësi dhe urtësi, jo me dhunë apo ashpërsi, siç bëri Sulejmani a.s. kur i shkroi mbretëreshës së Sebes.
3. Letra e Sulejmanit a.s. tregon se thirrja drejt fesë së Allahut mund të bëhet edhe me shkrim, kur kjo është mënyra më e përshtatshme për ta arritur qëllimin.
4. Respekti ndaj emrit të Allahut dhe fillimi me të në çdo punë të rëndësishme është shenjë e devotshmërisë dhe e besimit të sinqertë.
5. Kjo ajet na mëson se udhëheqësit dhe thirrësit duhet të jenë shembull i mirë në fjalë dhe vepra, duke e filluar çdo gjë me emrin e Allahut dhe duke u mbështetur tek Ai.