Sura An-Naml — Aya 30

Maana ya Maneno:

• إِنَّهُ: Kwamba hii (barua).
• مِن سُلَيْمَانَ: Imetoka kwa Suleiman.
• بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ: Kwa jina la Mwenyezi Mungu, Mwingi wa Rehema, Mwenye Kurehemu.

Tafsiri ya Aya:

Malikia wa Saba’ aliposoma barua hiyo, aliwaeleza wakuu wa kaumu yake yaliyomo ndani yake, akisema: Hakika barua hii imetoka kwa Nabii Suleiman, naye ameianza kwa kumtaja Mwenyezi Mungu kwa jina Lake tukufu: "Kwa jina la Mwenyezi Mungu, Mwingi wa Rehema, Mwenye Kurehemu." Aya hii inaonyesha kwamba barua ya Suleiman ilikuwa fupi, yenye hekima, na iliyoanza kwa kumtaja Mwenyezi Mungu, ikifuatiwa na wito wa kumtii Mwenyezi Mungu na kumuabudu Yeye pekee, bila kujivunia wala kudharau. Suleiman alimwalika Malikia na kaumu yake waje kwenye Uislamu na kumuabudu Mwenyezi Mungu pekee, wakijisalimisha Kwake kwa utiifu na unyenyekevu.

Faida Zinazotokana na Aya:

• Aya hii inafundisha kwamba ni sunna kuanza mambo mazuri kwa kumtaja Mwenyezi Mungu, kama ilivyo katika barua na mawasiliano, ili kuvutia baraka na kukusudia kheri.
• Inaonyesha adabu ya kutoa wito kwa wengine kwenye haki kwa upole na hekima, si kwa jeuri wala kiburi, kwani Suleiman alitumia maneno ya upole na ya kuvutia.
• Inathibitisha kwamba Uislamu ni dini ya amani na mwito wa kheri, na kwamba wito kwa Mwenyezi Mungu unapaswa kuwa kwa njia ya busara na mawaidha mema.
• Inatukumbusha umuhimu wa kumtambua Mwenyezi Mungu kwa sifa Zake za rehema na huruma, ambazo ni msingi wa uhusiano kati ya Mungu na viumbe wake, na kwamba kila jambo jema linapaswa kuanza kwa kumtaja Yeye.