نمل سۈرىسى — ئايەت 62

1. مەنىسى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج بولغان سۆزلەر:

• الْمُضْطَرَّ: قاتتىق قىيىنچىلىققا، بېسىمغا ۋە زىيانغا دۇچ كەلگەن، ئامالسىز قالغان كىشى.
• يَكْشِفُ السُّوءَ: كىشىگە يېتىپ كەلگەن كېسەللىك، يوقسۇللۇق ۋە باشقا بالا-مۇسىبەتلەرنى ئېلىپ تاشلايدۇ، يوق قىلىدۇ.
• خُلَفَاءَ: ئەۋۋەل ئۆتكەن ئۈممەتلەردىن كېيىن زېمىندا ئورۇن باسقۇچىلار، ئەۋلادمۇ-ئەۋلاد ئالمىشىپ تۇرغۇچىلار.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئى ئىنسانلار! سىلەر ئاللاھنى قويۇپ چوقۇنۇۋاتقان بۇتلىرىڭلار ياخشىمۇ، ياكى قىيىنچىلىققا چۆمۈلۈپ، ئامالسىز قالغان كىشى ئۇنىڭغا يالبارغاندا ئۇنىڭ دۇئاسىنى ئىجابەت قىلىدىغان، ئۇنىڭدىن كېسەللىك، يوقسۇللۇق ۋە باشقا بالا-مۇسىبەتلەرنى ئېلىپ تاشلاپ، ئۇنىڭغا ياردەم بېرىدىغان زات ياخشىمۇ؟ ئۇ زات سىلەرنى ئۆتكەن ئۈممەتلەردىن كېيىن زېمىنغا ئىگە قىلىپ، ئەۋلادمۇ-ئەۋلاد ئورۇن باسقۇچىلار قىلىپ قويدى. ئۇنداقتا، ئاللاھ بىلەن بىرلىكتە بۇنداق ئىشلارنى قىلالايدىغان يەنە بىر ئىلاھ بارمۇ؟ يوق، ھەرگىز يوق! لېكىن سىلەر ئىنتايىن ئاز ئەسلىيەسىلەر، ئىنتايىن ئاز ئويلىنىسىلەر. شۇڭا سىلەر ئاللاھقا باشقىلارنى شېرىك قىلىۋاتىسىلەر.

ئەي قېرىنداشلار! بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، قىيىنچىلىق ۋاقتىدا، ھېچقانداق ئامال قالماي، پەقەت ئاللاھقىلا يالبارغاندا، ئۇنىڭ دۇئانى ئىجابەت قىلىشى، بالا-مۇسىبەتنى ئېلىپ تاشلىشى — ئاللاھنىڭ بىرلىكىنىڭ ۋە قۇدرىتىنىڭ روشەن دەلىلىدۇر. ئاللاھ بىزنى زېمىندا ئەۋلادمۇ-ئەۋلاد ئالمىشىپ تۇرغۇچىلار قىلىپ قويدى، بۇمۇ ئۇنىڭ بىزگە بەرگەن ئۇلۇغ نېمىتىدۇر. شۇڭا بىز ھەر ۋاقىت ئاللاھقا يۈزلىنىپ، ئۇنىڭغا يالبارىشىمىز، ئۇنىڭغا ھېچنەرسىنى شېرىك قىلماسلىقىمىز كېرەك. ئاللاھ بىزنى ھىدايەت قىلغىنىدەك، بىزنى ئەقىل-پاراسەت بىلەن ئويلىنىدىغان، ئاللاھنىڭ بىرلىكىنى تونۇيدىغان بەندىلەردىن قىلسۇن.