نمل سۈرىسى — ئايەت 61

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• قَرَارًا: مۇقىم تۇرالغۇ، تىنچ ئورۇن.
• خِلَالَهَا: ئۇنىڭ ئوتتۇرىسىدا، ئارىسىدا.
• رَوَاسِيَ: مۇقىم تۇرغان تاغلار.
• حَاجِزًا: توساق، ئايرىغۇچ.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئىنسانلار ئويلىنىپ باقسۇنكى، ئۇلار ئىبادەت قىلىۋاتقان بۇت-سەنەملەر ياخشىمۇ، ياكى زېمىننى سىلەرگە مۇقىم تۇرالغۇ قىلىپ بەرگەن، ئۇنىڭ ئارىسىدا ئېقىپ تۇرغان دەريالارنى ياراتقان، زېمىننى تەۋرەنمەسلىكى ئۈچۈن ئۇنىڭ ئۈستىگە مۇقىم تاغلارنى ئورناتقان، ئاچچىق دېڭىز بىلەن تاتلىق سۇنىڭ ئارىسىغا توساق قويۇپ، ئۇلارنىڭ بىر-بىرىگە ئارىلىشىپ كېتىشىنى توسقان زات ياخشىمۇ؟ ئۇلار ئىبادەت قىلىۋاتقان بۇت-سەنەملەردىن بىرىمۇ بۇ ئىشلارنى قىلالامدۇ؟ ياق، قىلالمايدۇ. ئۇنداقتا، نېمە ئۈچۈن ئۇلار ئاللاھقا باشقىلارنى شېرىك قىلىدۇ؟ ئەمەلىيەتتە ئۇلارنىڭ كۆپچىلىكى ئاللاھنىڭ ئۇلۇغلۇقىنى، قۇدرىتىنى ھەقىقىي چۈشەنمەيدۇ. ئەگەر ئۇلار ھەقىقىي چۈشەنگەن بولسا، ئاللاھقا ھېچقانداق نەرسىنى شېرىك قىلمىغان بولاتتى.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، ئاسمان-زېمىندىكى پۈتۈن مەۋجۇدات، شۇنداقلا بىزنىڭ ھاياتىمىز ئۈچۈن زۆرۈر بولغان ھەر بىر نەرسە ئاللاھنىڭ رەھمىتى ۋە قۇدرىتى بىلەن يارىتىلغان. زېمىننىڭ مۇقىملىقى، دەريالارنىڭ ئېقىشى، تاغلارنىڭ تۇرۇشى، دېڭىزلارنىڭ ئارىلىشىپ كەتمەسلىكى — بۇلارنىڭ ھەممىسى ئاللاھنىڭ بىرلىكىنى ۋە ئۇنىڭ رەھمەتلىك ئىكەنلىكىنى كۆرسىتىدۇ. شۇڭا، بىز ئاللاھقا شۈكۈر قىلىشىمىز، ئۇنىڭغا يالغۇز ئىبادەت قىلىشىمىز ۋە ئۇنىڭ بىرلىكىگە چىن دىلىمىزدىن ئىمان كەلتۈرۈشىمىز كېرەك. ئاللاھ بىزنى ھەقىقەتنى چۈشىنىپ، توغرا يولدا مېڭىشىمىزغا ياردەم قىلسۇن.