Аль-Касас сүрәсе — Аять 32

Сүзләрнең мәгънәләре:

• «Сүлк» – кертегез, тыгыгыз.
• «Җәйб» – күлмәкнең яка тишеге яки күкрәк ягы.
• «Бәйза» – ап-ак, балкып торган.
• «Сү’» – начарлык, биредә: махау (пес) авыруы.
• «Җәнәх» – канат; монда: кул.
• «Рәһб» – курку, хәвеф.
• «Бөрһан» – ачык дәлил, могҗиза.
• «Мәлә’» – кавемнең затлы кешеләре, әмирләре.
• «Фасикълар» – Аллаһның итагатеннән чыккан, кәфер булган кешеләр.

Аять тәфсире:

Аллаһу тәгалә Муса галәйһиссәламгә әйтә: «Кулыңны күлмәгеңнең яка тишегеннән эчкә кертеп чыгар», – дип. Муса шулай эшләгәч, кулы гадәттәге төсеннән аерылып, көн яктысы кебек балкып, ап-ак булып чыкты – бернинди махау авыруы да юк иде. Аннары Аллаһ аңа: «Куркуыңны басу өчен кулыңны үзеңә кысып тот», – дип әмер бирде. Муса кулын күкрәгенә кысканда, куркуы басылды. Бу ике эш – таякның еланга әверелүе һәм кулның яктылык чыгарып ап-ак булуы – Раббың тарафыннан Фиргаунгә һәм аның әмирләренә җибәрелгән ике ачык могҗиза, ике көчле дәлилдер. Чөнки алар Аллаһның итагатеннән чыккан, Аңа һәм Аның рәсүленә ышанмаган фасикъ кешеләр иде.

Аятьтән алынган файдалар:

• Аллаһ үз рәсүлләренә могҗизалар биреп, аларның дөреслеген раслый һәм дошманнарына каршы көчле дәлил итеп күрсәтә.
• Курку вакытында Аллаһка таяну һәм Аның ярдәменә ышану – мөэминнең йөрәген ныгыта.
• Фиргаун кебек тәкәббер һәм залимнәргә каршы да хак дәлилләрне китерү зарур, чөнки аларның фасикълыгы ачыклансын өчен.
• Могҗизалар кешеләрне иманга өндәү өчен иң зур дәлил булып тора, һәм аларны күргән кешеләрнең йөрәге Аллаһның кодрәтенә тулысынча ышану белән тула.