سورت عنکبوت — آیت 43

د کلمو معناګانې:

• الْأَمْثَالُ: مثالونه، هغه تشبيهات او عبرتونه چې په قرآن کې بيان شوي دي.
• نَضْرِبُهَا: مونږ يې بيانوو او وړاندې يې کوو.
• يَعْقِلُهَا: پرې پوهېږي، يې درک کوي.
• الْعَالِمُونَ: هغه کسان چې له الله، د هغه له آيتونو او شرع سره پوره پوهه لري.

تفسير:

الله تعالی په دې آيت کې فرمايي چې دا مثالونه او تشبيهات چې په قرآن کښې ذکر شوي دي، مونږ يې د خلقو لپاره بيانوو، څو چې له هغو نه پند او عبرت واخلي، خپل حال وګوري او د حق په لور يې رهبري کړي. خو دا مثالونه يوازې هغه کسان پرې پوهېږي او د هغو حقيقت درک کوي چې عالم وي، يعني له الله، د هغه له آيتونو او د هغه له شرع سره پوره پوهه ولري. دوی پوهېږي چې دا مثالونه يوازې تشبيه نه دي، بلکې د حق بيان او د هدايت لار ده. عالم هغه څوک دی چې د الله له احکامو سره عقل او بصيرت سره يو ځای کړي، نو د دې مثالونو نه ګټه اخلي او پر عمل يې کوي. بېعقله او ناپوهه کسان د دې مثالونو نه هېڅ ګټه نه اخلي، ځکه چې د هغو ژوره معنا نه شي درک کولای.

فايدې:

• دا آيت مونږ ته دا ښيي چې قرآن کريم د پوهې او عقل سرچينه ده، او هر څوک چې د دې کتاب د مثالونو نه ګټه اخلي، هغه بايد عقل او پوهه ولري.
• مونږ ته دا هم معلومېږي چې علم او پوهه په اسلام کې ډېر لوړ مقام لري، ځکه الله تعالی يوازې هغه کسان د قرآن د مثالونو د پوهېدو وړ ګڼلي چې عالم وي.
• دا آيت مونږ ته هڅونه راکوي چې د قرآن د آيتونو په ژوره معنا پوه شو او يوازې د ظاهري لوستلو نه بسنه ونه کړو، بلکې د هغو په تدبر او فکر سره د حق په لور ولاړ شو.
• همدارنګه دا آيت مونږ ته دا درس راکوي چې د قرآن مثالونه د انسان د ژوند د اصلاح لپاره دي، نو بايد له هغو نه عبرت واخلو او د الله له نافرمانۍ نه ځان وساتو.