سورت عنکبوت — آیت 42

د کلمو معناګانې:

• يَدْعُونَ: بلل کوي، عبادت کوي.
• مِن دُونِهِ: له الله پرته نور.
• مِن شَيْءٍ: هېڅ شی، هېڅ حقیقت نه لري.
• الْعَزِيزُ: غالب، چا چې پر هېڅ غالب نشي کېدای.
• الْحَكِيمُ: په ټولو کارونو کې حکمت لرونکی.

تفسیر:

الله تعالی پخپله پوهېږي چې مشرکان له هغه پرته کوم شیان عبادت کوي او بولي یې. هغه ښه پوهېږي چې دا معبودان په حقیقت کې هېڅ شی نه دي؛ نه د ګټې وړتیا لري او نه د ضرر. دوی یوازې نومونه دي چې مشرکانو ځانته جوړ کړي دي، نه حقیقت لري او نه کومه قدرت. الله تعالی پر دوی غالب دی او د هغو کسانو څخه چې له هغه پرته نور عبادت کوي، په بشپړ ډول خبر دی. هغه غالب دی چې هیڅوک پرې غالب نشي کېدای، او حکیم دی چې هر کار یې په حکمت او مصلحت سره کوي؛ د خپل مخلوق په تدبیر او تقدیر کې له هر څه خبر دی.

فايدې:

1. دا آیت مومنانو ته ډاډ ورکوي چې الله تعالی پر هر څه خبر دی، نو د دوی عبادت او عمل هیڅکله ضایع نه کېږي.
2. مشرکان او کافرانو ته دا پیغام دی چې د دوی معبودان بې ارزښته دي او د الله له علم او قدرت څخه هېڅ شی پټ نه دی.
3. دا آیت د توحید په اهمیت ټینګار کوي او ښیي چې یوازې الله تعالی د عبادت وړ دی، ځکه هغه غالب او حکیم دی.
4. مومن ته دا زده کوي چې په ټولو چارو کې پر الله توکل وکړي، ځکه هغه پر هر څه پوهېږي او په حکمت سره تدبیر کوي.