Сураи Аль Имран Оят 104 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бояд, ки аз миёни шумо гурӯҳе бошанд, ки ба хайр…

Аль Имран · 104/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

وَلْتَكُن مِّنكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ ۚ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ۝١٠٤

🔤 Transliteration

Waltakum minkum ummatuny yad`oona ilal khairi wa yaamuroona bilma `roofi wa yanhawna `anil munkar; wa ulaaa`ika humul muflihoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Бояд, ки аз миёни шумо гурӯҳе бошанд, ки ба хайр даъват кунанд ва амр ба маъруф ва наҳй аз мункар кунанд. Инҳо наҷот ёфтагонанд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳо:

أُمَّةٌ (уммат): гурӯҳ, ҷамоат.
الْخَيْرِ (ал-хайр): некӣ, ҳар чизе ки Аллоҳ онро дӯст медорад.
الْمَعْرُوفِ (ал-маъруф): корҳои некӯ, ки шаръ ва ақл онро нек шумурдаанд.
الْمُنكَرِ (ал-мункар): корҳои бад, ки шаръ ва ақл онро зишт донистаанд.
الْمُفْلِحُونَ (ал-муфлиҳун): растагорон, комёбон.

Тафсири оят:

Аллоҳи таъоло ба мӯъминон фармон медиҳад, ки аз миёни онҳо гурӯҳе бошад, ки мардумро ба некӣ даъват кунанд, ба корҳои некӯ амр кунанд ва аз корҳои бад наҳй кунанд. Даъват ба некӣ ҳар чизеро дар бар мегирад, ки Аллоҳ онро дӯст медорад — аз имон, ибодат, ахлоқи ҳамида ва ҳар амали солеҳ. Амр ба маъруф ин аст, ки мардумро ба он чизе фармон диҳанд, ки шаръ онро нек шумурдааст ва ақли солим онро тасдиқ мекунад. Наҳй аз мункар ин аст, ки мардумро аз он чизе боздоранд, ки шаръ онро манъ кардааст ва ақл онро зишт медонад. Ин вазифа бар ҳар мукаллаф воҷиб аст — бо даст, бо забон ё бо дил, ҳар кас ба андозаи тавони худ. Касоне ки ин сифатро доранд, онҳо дар дунё ва охират комёб ва растагор мешаванд.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки мусулмонҳо бояд ҷомеаи солеҳ бошанд ва ба некӣ даъват кунанд.
Даъват ба некӣ ва амр ба маъруф ва наҳй аз мункар сабаби паҳн шудани хайр ва нест шудани бадӣ дар ҷомеа мегардад.
Ҳар мусулмон бояд ба андозаи тавони худ дар ин кор саҳм гирад, то ҷомеа солим ва обод шавад.
Ин оят ба мусулмонон умед мебахшад, ки агар ин вазифаро иҷро кунанд, дар дунё ва охират комёб мешаванд.
Ислом дини хайрхоҳӣ ва ислоҳи ҷомеа аст, на дини танҳо ибодат кардан.

📜 Оят 102-106 — Сураи Аль Имран

102يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ

Эй касоне, ки имон овардаед, он чунон ки шоистаи тарс аз Худост, аз Ӯ битарсед ва дар ҳолати мусалмонӣ миред.

103وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا ۚ وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَكُنتُمْ عَلَىٰ شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَأَنقَذَكُم مِّنْهَا ۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ

Ва ҳамагон даст дар ресмони Худо занед ва пароканда нашавед ва аз неъмате, ки Худо бар шумо арзонӣ доштааст, ёд кунед: он ҳангом, ки душмани якдигар будед ва Ӯ дилҳоятонро ба ҳам меҳрубон сохт ва ба лутфи Ӯ бародар шудед. Ва бар лаби чоҳе аз оташ будед, Худо шуморо аз он бираҳонид. Худо оёти худро барои шумо инчунин баён мекунад, шояд ҳидоят ёбед.

104وَلْتَكُن مِّنكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ ۚ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

105وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ تَفَرَّقُوا وَاخْتَلَفُوا مِن بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْبَيِّنَاتُ ۚ وَأُولَٰئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ

Ба монанди он касоне мабошед, ки пас аз он ки оёти равшани Худо бар онҳо ошкор шуд, пароканда гаштанд ва бо якдигар ихтилоф (зиддият) варзиданд, албатта, барои инҳо азобе бузург хоҳад буд.

106يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَتَسْوَدُّ وُجُوهٌ ۚ فَأَمَّا الَّذِينَ اسْوَدَّتْ وُجُوهُهُمْ أَكَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ

Он рӯз, ки гурӯҳе сафедрӯй ва гурӯҳе сияҳрӯй шаванд, ба онон, ки сияҳрӯй шудаанд, мегӯянд: «Оё шумо пас аз имон оварданатон кофир шудед? Ба сабаби кофир шуданатон бичашед азоби Худоро!»

← Оят 103 📖 Аль Имран Оят 105 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

104Оят

Тарҷума — Аль Имран 104

Сураи Аль Имран Оят 104 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бояд, ки аз миёни шумо гурӯҳе бошанд, ки ба хайр…

Сураи Оят 104/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 102–106. Ба Тоҷикӣ: Русский.