Сураи Аль Имран Оят 103 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ҳамагон даст дар ресмони Худо занед ва пароканда нашавед…

Аль Имран · 103/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا ۚ وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَكُنتُمْ عَلَىٰ شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَأَنقَذَكُم مِّنْهَا ۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ۝١٠٣

🔤 Transliteration

Wa`tasimoo bi Hablil laahi jamee`anw wa laa tafarraqoo; wazkuroo ni`matal laahi alaikum iz kuntum a`daaa`an fa allafa baina quloobikum fa asbah tum bini`matiheee ikhwaananw wa kuntum `alaa shafaa hufratim minan Naari fa anqazakum minhaa; kazaalika yubaiyinul laahu lakum aayaatihee la`allakum tahtadoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва ҳамагон даст дар ресмони Худо занед ва пароканда нашавед ва аз неъмате, ки Худо бар шумо арзонӣ доштааст, ёд кунед: он ҳангом, ки душмани якдигар будед ва Ӯ дилҳоятонро ба ҳам меҳрубон сохт ва ба лутфи Ӯ бародар шудед. Ва бар лаби чоҳе аз оташ будед, Худо шуморо аз он бираҳонид. Худо оёти худро барои шумо инчунин баён мекунад, шояд ҳидоят ёбед.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои асосӣ:

الاعتصام (иътисом): маҳкам чанг задан, паноҳ бурдан ва устувор нигоҳ доштан.
حبل الله (ҳабли Аллоҳ): ресмони Аллоҳ, ки маънои Қуръон, дини Ислом ва пайравоӣ ба паёмбар (с) аст.
شفا حفرة (шафаи ҳуфра): лаби чоҳ, канори гӯр — ибораи маҷозӣ барои нишон додани хатари наздик ва ҳалокатбор.
تفرق (тафарруқ): парокандагӣ, ҷудо шудан, гурӯҳ-гурӯҳ гардидан.

Тафсири оят:

Аллоҳи таъоло муъминонро фармон медиҳад, ки ҳамагӣ якҷоя ба ресмони Ӯ — яъне ба Қуръони Карим ва дини Ислом — маҳкам чанг зананд ва аз ҳар чизе, ки боиси парокандагӣ ва ихтилоф мегардад, дурӣ ҷӯянд. Сипас Худованд муъминонро ба ёдоварии неъмати бузурги худ даъват мекунад: пеш аз Ислом шумо душмани якдигар будед, ба сабабҳои ночиз ба ҷанг мебархостед ва хӯни якдигарро мерехтед. Пас Аллоҳ ба воситаи Ислом дилҳои шуморо ба ҳам наздик кард ва дар дилҳоятон муҳаббати якдигарро ҷой дод, то бо файзу карами Ӯ бародарони динӣ ва ҳамдил гардидед. Пеш аз ҳидоят шумо дар канори чоҳи оташи ҷаҳаннам қарор доштед ва фосилаи байни шумо ва афтодан ба он танҳо марги куфр буд, аммо Аллоҳ шуморо аз он наҷот дод ва ба роҳи имон ҳидоят намуд. Ҳамчунон ки Аллоҳ ин нишонаҳо ва далелҳои равшанро барои шумо баён кард, оёти худро низ барои шумо равшан месозад, то шумо роҳи рост ва дурустро пайдо кунед ва бар он устувор бимонед.

Фоидаҳои оят:

Ин оят муъминонро ба ваҳдати саф ва ягонагӣ даъват мекунад; парокандагӣ ва ихтилоф сабаби заъф ва нобудӣ аст.
Қуръон ва Суннати Паёмбар (с) ресмони наҷоти уммат аст; ҳар кас ба он чанг занад, аз гумроҳӣ эмин мемонад.
Ёдоварии неъматҳои Аллоҳ, бахусус неъмати бародарии динӣ, дилҳоро нарм ва ба якдигар меҳрубон месозад.
Ислом дилҳои парокандаро муттаҳид месозад ва аз душманӣ ба бародарӣ мерасонад; ин нишонаи раҳмати Худованд аст.
Инсон бе ҳидояти Аллоҳ дар канори вартаи ҳалокат қарор дорад; танҳо имон ва тавҳид ӯро наҷот медиҳад.
Аллоҳ оёти худро барои ҳидояти бандагон баён мекунад; ин даъват ба тафаккур ва шукргузорӣ аст.

📜 Оят 101-105 — Сураи Аль Имран

101وَكَيْفَ تَكْفُرُونَ وَأَنتُمْ تُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ آيَاتُ اللَّهِ وَفِيكُمْ رَسُولُهُ ۗ وَمَن يَعْتَصِم بِاللَّهِ فَقَدْ هُدِيَ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ

Чӣ гуна кофир мешавед, дар ҳоле, ки оёти Худо бар шумо хонда мешавад ва расули Ӯ дар миени шумост? Ва ҳар кӣ ба Худо тамассук (наздикӣ) ҷӯяд, ба роҳи рост ҳидоят шудааст.

102يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ

Эй касоне, ки имон овардаед, он чунон ки шоистаи тарс аз Худост, аз Ӯ битарсед ва дар ҳолати мусалмонӣ миред.

103وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا ۚ وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَكُنتُمْ عَلَىٰ شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَأَنقَذَكُم مِّنْهَا ۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ

104وَلْتَكُن مِّنكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ ۚ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

Бояд, ки аз миёни шумо гурӯҳе бошанд, ки ба хайр даъват кунанд ва амр ба маъруф ва наҳй аз мункар кунанд. Инҳо наҷот ёфтагонанд.

105وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ تَفَرَّقُوا وَاخْتَلَفُوا مِن بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْبَيِّنَاتُ ۚ وَأُولَٰئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ

Ба монанди он касоне мабошед, ки пас аз он ки оёти равшани Худо бар онҳо ошкор шуд, пароканда гаштанд ва бо якдигар ихтилоф (зиддият) варзиданд, албатта, барои инҳо азобе бузург хоҳад буд.

← Оят 102 📖 Аль Имран Оят 104 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

103Оят

Тарҷума — Аль Имран 103

Сураи Аль Имран Оят 103 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ҳамагон даст дар ресмони Худо занед ва пароканда нашавед…

Сураи Оят 103/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 101–105. Ба Тоҷикӣ: Русский.