Сураи Аль Имран Оят 105 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ба монанди он касоне мабошед, ки пас аз он ки…

Аль Имран · 105/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ تَفَرَّقُوا وَاخْتَلَفُوا مِن بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْبَيِّنَاتُ ۚ وَأُولَٰئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ ۝١٠٥

🔤 Transliteration

Wa laa takoonoo kallazeena tafarraqoo wakhtalafoo mim ba`di maa jaaa`ahumul baiyinaat; wa ulaaa`ika lahum `azaabun `azeem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ба монанди он касоне мабошед, ки пас аз он ки оёти равшани Худо бар онҳо ошкор шуд, пароканда гаштанд ва бо якдигар ихтилоф (зиддият) варзиданд, албатта, барои инҳо азобе бузург хоҳад буд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

«تَفَرَّقُوا»: пароканда шуданд, ба гурӯҳҳо ва фирқаҳо ҷудо шуданд.
«اخْتَلَفُوا»: ихтилоф карданд, дар ақида ва дин бо ҳам мухолифат намуданд.
«الْبَيِّنَاتُ»: далелҳои равшан, нишонаҳои ошкор ва ҳуҷҷатҳои возеҳ аз ҷониби Аллоҳ.
«عَذَابٌ عَظِيمٌ»: азоби бузург ва дарднок.

Тафсири оят:

Аллоҳи таъоло ба мӯъминон ҳушдор медиҳад, ки монанди аҳли китоб — яҳудиён ва насоро — нашаванд, ки пас аз он ки далелҳои равшан ва ҳуҷҷатҳои ошкор аз ҷониби Аллоҳ ба онҳо расид, дар дин пароканда шуданд ва ба гурӯҳҳо ва фирқаҳо ҷудо гардиданд. Онҳо дар аслҳои дини худ ихтилоф карданд ва ба ҷангу низоъ ва душманӣ рӯй оварданд, ҳол он ки ҳақ барояшон равшан ва ошкор буд. Ин парокандагӣ ва ихтилоф на аз ҷаҳолат буд, балки пас аз омадани илм ва равшанӣ рух дод, ки гуноҳи он боз ҳам бузургтар аст. Сипас Аллоҳи таъоло хабар медиҳад, ки барои чунин одамон азоби бузург ва дарднок омода аст. Ин оят ҳамчунин таҳдид ва ҳушдорест барои касоне, ки ба онҳо ташбеҳ мекунанд ва роҳи парокандагиро дар пеш мегиранд.

Фоидаҳои истихроҷшуда:

Иттиҳод ва ягонагӣ дар дин аз бузургтарин неъматҳост, ки Аллоҳ онро амр кардааст, ва парокандагӣ ва ихтилоф сабаби ғазаби Ӯ мегардад.
Пас аз омадани илм ва далелҳои равшан, ихтилоф кардан гуноҳи бузургтар аст, зеро ин рад кардани ҳақ аст, на ҷаҳолат.
Мусулмон бояд аз рафтори аҳли китоб ибрат гирад ва аз такрор кардани хатоҳои онҳо худдорӣ кунад.
Ҳифзи ваҳдати саф ва дӯстӣ миёни мусулмонон аз асосҳои дини Ислом аст ва ба ҳамин восита уммат қувват мегирад.
Дар оят ҳушдор ва тарс аз азоби бузург вуҷуд дорад, ки ин барои боздоштани инсон аз гуноҳ ва роҳи нодуруст кофист.
Ислом дини равшанӣ, илм ва далел аст, на дини ҷаҳолат ва пайравӣ аз ҳавои нафс; бинобар ин мусулмон бояд бар асоси далел ва иттифоқ зиндагӣ кунад.

📜 Оят 103-107 — Сураи Аль Имран

103وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا ۚ وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَكُنتُمْ عَلَىٰ شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَأَنقَذَكُم مِّنْهَا ۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ

Ва ҳамагон даст дар ресмони Худо занед ва пароканда нашавед ва аз неъмате, ки Худо бар шумо арзонӣ доштааст, ёд кунед: он ҳангом, ки душмани якдигар будед ва Ӯ дилҳоятонро ба ҳам меҳрубон сохт ва ба лутфи Ӯ бародар шудед. Ва бар лаби чоҳе аз оташ будед, Худо шуморо аз он бираҳонид. Худо оёти худро барои шумо инчунин баён мекунад, шояд ҳидоят ёбед.

104وَلْتَكُن مِّنكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ ۚ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

Бояд, ки аз миёни шумо гурӯҳе бошанд, ки ба хайр даъват кунанд ва амр ба маъруф ва наҳй аз мункар кунанд. Инҳо наҷот ёфтагонанд.

105وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ تَفَرَّقُوا وَاخْتَلَفُوا مِن بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْبَيِّنَاتُ ۚ وَأُولَٰئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ

106يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَتَسْوَدُّ وُجُوهٌ ۚ فَأَمَّا الَّذِينَ اسْوَدَّتْ وُجُوهُهُمْ أَكَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ

Он рӯз, ки гурӯҳе сафедрӯй ва гурӯҳе сияҳрӯй шаванд, ба онон, ки сияҳрӯй шудаанд, мегӯянд: «Оё шумо пас аз имон оварданатон кофир шудед? Ба сабаби кофир шуданатон бичашед азоби Худоро!»

107وَأَمَّا الَّذِينَ ابْيَضَّتْ وُجُوهُهُمْ فَفِي رَحْمَةِ اللَّهِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

Аммо онон, ки сафедрӯй шудаанд, ҳамеша ғарқ дар раҳмати Парвардигор бошанд.

← Оят 104 📖 Аль Имран Оят 106 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

105Оят

Тарҷума — Аль Имран 105

Сураи Аль Имран Оят 105 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ба монанди он касоне мабошед, ки пас аз он ки…

Сураи Оят 105/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 103–107. Ба Тоҷикӣ: Русский.