Сураи Аль Имран Оят 111 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ба шумо ҷуз андак озор дигар осебе нарасонанд. Агар бо…

Аль Имран · 111/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

لَن يَضُرُّوكُمْ إِلَّا أَذًى ۖ وَإِن يُقَاتِلُوكُمْ يُوَلُّوكُمُ الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يُنصَرُونَ ۝١١١

🔤 Transliteration

Lai yadurrookum `illaaa azanw wa ai yuqaatilookum yuwallookumul adbaara summa laa yunsaroon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ба шумо ҷуз андак озор дигар осебе нарасонанд. Агар бо шумо ҳарб кунанд, пушт кунанд ва рӯй ба гурез раванд ва пирӯз нагарданд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки дар оят равшанӣ талаб мекунанд:

«أَذًى»: озор, ранҷиш — яъне зарари сабук, ки бештар бо забон расонида мешавад, на зарари ҷиддӣ ба дин ё ба ҷон.
«يُوَلُّوكُمُ الْأَدْبَارَ»: пушт гардондан, гурехтан ва шикаст хӯрдан дар майдон.
«لَا يُنصَرُونَ»: ёрӣ намеёбанд, бар шумо ғалаба намекунанд.

Тафсири оят:

Худованд ба мӯъминон хитоб мекунад, ки ин гурӯҳи фосиқ аз аҳли китоб наметавонанд ба шумо зарари ҷиддӣ расонанд; танҳо озор ва ранҷиши забонӣ аз дасташон меояд — монанди таъна задан ба дин, масхара кардан ва таҳдидҳои беасос. Аммо агар онҳо бо шумо ба ҷанг бархезанд, ҳатман шикаст мехӯранд ва пушт гардонда мегурезанд, ва ҳеҷ гоҳ бар шумо пирӯз намешаванд. Ин ваъдаи Худованд аст, ки ҳақиқати ҳоли душманони динро нишон медиҳад: қудрати онҳо танҳо дар озор расонидан аст, на дар ғалаба.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд ва дилҳоро ба Ислом ва Қуръон мекашанд:

Ин оят ба мӯъмин дилгармӣ ва оромиш мебахшад, ки душманон наметавонанд ба дини ӯ зарари воқеӣ расонанд.
Нишон медиҳад, ки Худованд ҳомии бандагони содиқи худ аст ва ваъдаи ёрии Ӯ ҳатмист.
Мӯъминро тарбият мекунад, ки аз озорҳои забонӣ натарсад ва бо сабр ва истодагарӣ дар роҳи ҳақ устувор бошад.
Душмании душманонро воқеӣ, вале маҳдуд нишон медиҳад, то мӯъмин аз онҳо ноумед нашавад ва ба Худо таваккул кунад.
Ин оят даъват мекунад, ки мӯъмин ба ҷои тарс аз душман, ба қудрати Худованд бовар кунад ва дар паноҳи Ӯ ором гирад.

📜 Оят 109-113 — Сураи Аль Имран

109وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۚ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ

Аз они Худост ҳар чӣ дар осмонҳову замин аст ва корҳо ба ӯ бозгардонида шавад.

110كُنتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ ۗ وَلَوْ آمَنَ أَهْلُ الْكِتَابِ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُم ۚ مِّنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَأَكْثَرُهُمُ الْفَاسِقُونَ

Шумо беҳтарин уммате ҳастед аз миёни мардум падидомада, ки амр ба маъруф ва наҳй аз мункар мекунед ва ба Худо имон доред. Агар аҳли китоб низ имон биёваранд, барояшон беҳтар аст. Баъзе аз онҳо мӯъминанд, вале бештарин фосиқонанд.

111لَن يَضُرُّوكُمْ إِلَّا أَذًى ۖ وَإِن يُقَاتِلُوكُمْ يُوَلُّوكُمُ الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يُنصَرُونَ

112ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ مَا ثُقِفُوا إِلَّا بِحَبْلٍ مِّنَ اللَّهِ وَحَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ وَبَاءُوا بِغَضَبٍ مِّنَ اللَّهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ الْأَنبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ ۚ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَوا وَّكَانُوا يَعْتَدُونَ

Ҳ, ар ҷо, ки бошанд, мӯҳри хори бар онҳо зада шуда аст, магар он ки дар амони Худо ва дар амони мардум бошанд. Ва бо хашми Худо қарин шудаанд ва мӯҳри бадбахтӣ бар онҳо ниҳодаанд, зеро ба оёти Худо кофир шуданд ва паёмбаронро ба ноҳақ, куштанд. Ва ин бад-он сабаб буд, ки исён (нофармонӣ) варзиданд ва таҷовуз карданд.

113۞ لَيْسُوا سَوَاءً ۗ مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَائِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ

Аҳли китоб ҳама яксон нестанд. Гурӯҳе ба тоъати Худо истодаанд ва оёти Худоро дар дили шаб тиловат мекунанд ва саҷда ба ҷой меоваранд.

← Оят 110 📖 Аль Имран Оят 112 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

111Оят

Тарҷума — Аль Имран 111

Сураи Аль Имран Оят 111 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ба шумо ҷуз андак озор дигар осебе нарасонанд. Агар бо…

Сураи Оят 111/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 109–113. Ба Тоҷикӣ: Русский.