Suurah Aal-Imraan — Aayad 111

Macnaha Erayada:

• Adan (أَذًى): Dhib yar oo afka ah, sida cay, jeesjees, ama hadallo xun.
• Yuwalluukumul adbaar (يُوَلُّوكُمُ الْأَدْبَارَ): Waxay jeedin doonaan dhabarkooda, oo carar iyo jab bay u noqon doonaan.

Tafsirka:

Mu'miniintaay, kuwa fasaaqiinta ah ee Yuhuudda iyo Kitaabiga kale, kuma dhibi karaan diintaada ama Naftaada wax dhib ah oo weyn, laakiin waxay kugu dhibi karaan oo keliya dhib yar oo afka ah — sida cayda, jeesjeeska, iyo hadallada xunxun ee ku saabsan diinta. Haddii ay idinla dagaallamaan, waxay ku jabaan oo carar bay ku noqdaan, iyagoo jeedinaya dhabarkooda. Kadibna ma helaan gargaar idin ka gees ah, waayo Allah waa ka xoreeya Mu'miniinta colkooda. Tani waa ballan adag oo Ilaahay u dhigay Mu'miniinta, in cadowgu kama badbaadi karo jabka iyo khasaaraha haddii uu dagaal la galo.

Faa'iidooyinka:

• Mu'minku waa inuu ku kalsoonaado gargaarka Ilaahay, oo uusan ka cabsan cadowga inkastoo uu xoog badan yahay, maxaa yeelay Ilaahay waa u xafidi doonaa diintiisa iyo Naftiisa.
• Dhibka afka ah ee ka yimaada cadowga waa wax lagu imtixaamo Mu'miniinta, waana inay ku samraan oo ayan uga jawaabin si xun, laakiin ay u dafiraan si fiican.
• Jabka cadowga iyo cararkiisa waa calaamadda gargaarka Ilaahay ee Mu'miniinta, waana ballan sugan oo dhici doona, sidaas darteed waa inaanan ka welwelin xoogga cadowga.
• Aayadani waxay ku tabaruceysaa qalbiga Mu'minka, waxayna ku xoojisaa inuu ku tiirsanaado Ilaahay oo keliya, isagoo og in guusha iyo gargaarku ay ka yimaadaan Ilaahay, ee ma aha xoogga iyo tirada dadka.