Аль Имран сүрәсе — Аять 131

Сүзләрнең мәгънәләре:

• “Вә-ттәку” — куркыгыз, сакланыгыз, үзегезгә пәрдә ясагыз.
• “ән-нәр” — ут, җәһәннәм уты.
• “угъиддәт” — әзерләнгән, хәзерләнгән.
• “лил-кәфирин” — кәферләр өчен, Аллаһны инкяр итүчеләр өчен.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә мөэминнәргә мөрәҗәгать итеп, аларны Җәһәннәм утыннан сакланырга өнди. Бу ут — Аллаһыга иман китермәгән, Аның рәсүлләрен ялганчыга санаган һәм Аның хөкемнәренә буйсынмаган кәферләр өчен әзерләнгән уттыр. Мөэминнәргә килгәндә, аларга бу утка якынлашырга да ярамый, чөнки ул бик куркыныч һәм аның газаплары чиксездер.

Бу әмер — “тәкъва” кылырга, ягъни үзең белән ут арасында саклагыч пәрдә ясарга өндәү. Ул пәрдә нәрсәдән гыйбарәт? Ул — изге гамәлләр кылу, тыелган (хәрам) эшләрдән тыелу, Аллаһының боерганнарын үтәү һәм Аның чикләреннән чыкмау. Кем бу пәрдәне ясаса, ул уттан котылачак, ә кем аны ташлап, гөнаһларга чумса, ул үзен куркыныч астына куя.

Бу аять — Коръәндәге иң куркынычлы аятьләрнең берсе, чөнки анда мөэминнәргә, әгәр алар тәкъвалы булмасалар, кәферләр өчен әзерләнгән җәза белән янау ителә. Бу — Аллаһының рәхмәте киң булса да, Аның үче дә бик каты икәнен күрсәтә.

Аятьтән алынган файдалар:

• Мөэмин кеше үз иманына ышанып, гөнаһларда дәвам итәргә тиеш түгел; ул һәрвакыт Аллаһының Җәһәннәм уты белән куркытуын истә тотарга тиеш.
• Тәкъва — ул кешене уттан саклаучы калкан. Изге гамәлләр кылу һәм гөнаһлардан тыелу — бу саклагычның нигезе.
• Аллаһының Җәһәннәмне кәферләр өчен әзерләве — Аның гаделлеген күрсәтә. Әмма мөэминнәргә бу утны искә алу — аларны тәүбәгә һәм изгелеккә өндәү чарасы.
• Бу аять кешенең йөрәгендә Аллаһыдан курку хисе уята, ә бу курку — иманның чынлыгының билгесе. Кем Аллаһыдан куркып, Аның боерганнарын үти, ул — бәхетле кеше.