Сураи Аль Имран Оят 155 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аз миёни шумо онон, ки дар рӯзи муқобалаи он ду…

Аль Имран · 155/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوا ۖ وَلَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ ۝١٥٥

🔤 Transliteration

Innal lazeena tawallaw minkum yawmal taqal jam`aani innamas tazallahumush Shaitaanu biba`di maa kasaboo wa laqad `afal laahu `anhum; innnal laaha Ghafoorum Haleem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Аз миёни шумо онон, ки дар рӯзи муқобалаи он ду гурӯҳ, бигурехтанд, ба сабаби баъзе аз амалҳояшон шайтон онҳоро ба хато афканда буд. Инак Худованд афвашон кард, ки Ӯ омурзанда ва бурдбор аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

تَوَلَّوْا: рӯй гардонданд, ақиб гаштанд, фирор карданд.
الْتَقَى الْجَمْعَانِ: ду гурӯҳ ба ҳам вохӯрданд — яъне рӯзи ҷанги Уҳуд, ки лашкари мусулмонон ва лашкари мушрикон рӯ ба рӯ шуданд.
اسْتَزَلَّهُمُ: онҳоро ба лағзиш ва хато водор кард, пойи онҳоро ба гуноҳ кашид.
بِبَعْضِ مَا كَسَبُوا: ба сабаби баъзе гуноҳҳое, ки худ карда буданд.
عَفَا: афв кард, гузашт кард.
غَفُورٌ: омурзанда, бахшанда.
حَلِيمٌ: бурдбор, шикебо — дар ҷазо додан шитоб намекунад.

Тафсири оят:

Худованди Мутаъол дар ин оят ба мусулмононе, ки дар рӯзи Уҳуд рӯй гардонданд ва аз майдони ҷанг ақиб гаштанд, хитоб мекунад. Он рӯз лашкари мусулмонон ва лашкари мушрикон ба ҳам вохӯрданд ва гурӯҳе аз мусулмонон мавқеи худро тарк карданд. Худованд мефармояд, ки ин лағзиш ва хатои онҳо на танҳо аз заъфи инсонӣ, балки натиҷаи васваса ва фиреби шайтон буд. Шайтон онҳоро ба сабаби баъзе гуноҳҳое, ки худашон пештар карда буданд, ба ин хато водор намуд — зеро гуноҳ дилро заиф мегардонад ва роҳи васвасаи шайтонро мекушояд.

Аммо Худованди Раҳим дар идомаи оят хушхабар медиҳад, ки онҳоро афв кард ва ба хотири ин хато аз онҳо интиқом нагирифт. Ин лутфу марҳамати Худованд аст, ки бандагони хатокорро то вақте ки тавба кунанд, мебахшад. Худо омурзанда аст барои касоне, ки ба Ӯ рӯ меоранд ва тавба мекунанд, ва бурдбор аст — ба гуноҳкорон фавран ҷазо намедиҳад, балки ба онҳо мӯҳлат медиҳад, то шояд ба худ оянд ва роҳи ростро интихоб кунанд.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки гуноҳ сабаби заъфи инсон дар лаҳзаҳои душвор мегардад; пок нигоҳ доштани худ аз гуноҳ қувваи муқовимат ба васвасаи шайтонро зиёд мекунад.
Худованд бандагони хатокорро дӯст медорад, ки тавба кунанд; Ӯ на танҳо омурзанда, балки бурдбор аст ва барои тавба фурсат медиҳад.
Ин оят ба мо таскин медиҳад, ки агар хатое содир кунем, аз раҳмати Худо ноумед нашавем, балки ба Ӯ рӯ орем ва тавба кунем.
Худованди Раҳим ҳатто ба касоне, ки дар лаҳзаҳои ҳассос хато карданд, роҳи бахшишро боз мегузорад — ин нишонаи меҳрубонии Ӯ ба бандагонаш аст.
Ин оят моро ба сӯи худшиносӣ ва муҳосибаи амалҳо даъват мекунад: пеш аз он ки дар имтиҳонҳои бузург лағжишем, бояд гуноҳҳои хурдро тарк кунем ва дили худро пок нигоҳ дорем.

📜 Оят 153-157 — Сураи Аль Имран

153۞ إِذْ تُصْعِدُونَ وَلَا تَلْوُونَ عَلَىٰ أَحَدٍ وَالرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ فِي أُخْرَاكُمْ فَأَثَابَكُمْ غَمًّا بِغَمٍّ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوا عَلَىٰ مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَا أَصَابَكُمْ ۗ وَاللَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ

Он гоҳ ки мегурехтед ва ба касе нигоҳ намекардед ва паёмбар шуморо аз пушти сар садо медод. Пас ба ҷазо ғаме бар ғами шумо афзуд. Акнун андӯҳи он чиро, ки аз даст додаед, ё ранҷеро, ки ба шумо расидааст, нахӯред. Худо ба ҳар коре, ки мекунед, огоҳ аст!

154ثُمَّ أَنزَلَ عَلَيْكُم مِّن بَعْدِ الْغَمِّ أَمَنَةً نُّعَاسًا يَغْشَىٰ طَائِفَةً مِّنكُمْ ۖ وَطَائِفَةٌ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنفُسُهُمْ يَظُنُّونَ بِاللَّهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ ۖ يَقُولُونَ هَل لَّنَا مِنَ الْأَمْرِ مِن شَيْءٍ ۗ قُلْ إِنَّ الْأَمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ ۗ يُخْفُونَ فِي أَنفُسِهِم مَّا لَا يُبْدُونَ لَكَ ۖ يَقُولُونَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الْأَمْرِ شَيْءٌ مَّا قُتِلْنَا هَاهُنَا ۗ قُل لَّوْ كُنتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلَىٰ مَضَاجِعِهِمْ ۖ وَلِيَبْتَلِيَ اللَّهُ مَا فِي صُدُورِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِي قُلُوبِكُمْ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ

Он гоҳ пас аз он андӯҳ, Худо ба шумо эминӣ арзонӣ дошт, чукон ки гурӯҳеро хоби ором фурӯ гирифт. Аммо гурӯҳе дигар, ки чун мардуми асри ҷоҳилӣ ба Худо гумони ботил доштанд, ҳанӯз дар фикри андӯҳи хеш буданд ва мегуфтанд: «Оё ҳаргиз кор ба дасти мо хоҳад афтод?» Бигӯ: «Ҳамаи корҳо ба дасти Худост». Онон дар дили худ чизеро пинҳон медоранд, ки намехоҳанд барои ту ошкораш созанд. Мегӯянд: «Агар моро ихтиёре буд, ин ҷо кушта намешудем». Бигӯ: «Агар дар хонаҳои худ ҳам мебудед, касоне, ки кушта шудан бар онҳо муқаррар шудааст, аз хона ба қатлгоҳашон берун мерафтанд. Худо он чиро, ки дар сина доред, меозмояд ва дилҳоятонро пок мегардонад». Ва Худо ба он чӣ дар дилҳост, огоҳ аст!

155إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوا ۖ وَلَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ

156يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ كَفَرُوا وَقَالُوا لِإِخْوَانِهِمْ إِذَا ضَرَبُوا فِي الْأَرْضِ أَوْ كَانُوا غُزًّى لَّوْ كَانُوا عِندَنَا مَا مَاتُوا وَمَا قُتِلُوا لِيَجْعَلَ اللَّهُ ذَٰلِكَ حَسْرَةً فِي قُلُوبِهِمْ ۗ وَاللَّهُ يُحْيِي وَيُمِيتُ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

Эй касоне, ки имон овардаед, монанди он кофирон мабошед, ки дар бораи бародарони худ, ки ба сафар ё ба ҷанг рафта буданд, мегуфтанд: «Агар назди по монда буданд, намемурданд, ё кушта намешуданд». Худо ин гумонро чун ҳасрате дар дили онҳо ниҳод. Ва Худост, ки зинда мекунад ва мемиронад ва Ӯст, ки корҳои шуморо мебинад!

157وَلَئِن قُتِلْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللَّهِ وَرَحْمَةٌ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُونَ

Агар дар роҳи Худо кушта шавед, ё бимиред, омурзиш ва раҳмати Худо аз он чӣ дар ин ҷаҳон чамъ меоваред, беҳтар аст.

← Оят 154 📖 Аль Имран Оят 156 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

155Оят

Тарҷума — Аль Имран 155

Сураи Аль Имран Оят 155 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аз миёни шумо онон, ки дар рӯзи муқобалаи он ду…

Сураи Оят 155/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 153–157. Ба Тоҷикӣ: Русский.