Σούρα Αάλ-Ιμράν — Στίχος 155

(Θυμηθείτε, ω πιστοί) όταν δραπετεύσατε (από τους εχθρούς σας κατά τη μάχη του Ούχουντ) και δεν κοιτούσατε αριστερά και δεξιά σε κανέναν, ενώ ο Αγγελιαφόρος (στεκόταν σταθερά μεταξύ των άπιστων και εσάς και) σας καλούσε από πίσω σας (λέγοντας: «Ελάτε σ' εμένα, ω, δούλοι του Αλλάχ.»). Έτσι, (ο Αλλάχ) σας αντάμειψε με θλίψη (για ό,τι χάσατε από νίκη και λάφυρα), η οποία ακολουθήθηκε από άλλη θλίψη (όταν οι άπιστοι διέδωσαν ψευδώς μεταξύ σας ότι ο Προφήτης σκοτώθηκε), (και ο Αλλάχ σάς έκανε αυτή τη δεύτερη θλίψη) ώστε να (ξεχάσετε την πρώτη και να) μη στεναχωριέστε για όσα χάσατε (από νίκη και λάφυρα) ή για όσα σας συνέβησαν (από πληγές και θάνατο), (δηλ. όταν μάθατε ότι ο Προφήτης δεν σκοτώθηκε, χαρήκατε και έτσι έγινε η πρώτη θλίψη πολύ ασήμαντη). Και ο Αλλάχ για ό,τι κάνετε είναι Παντογνώστης.

Έπειτα, μετά από τη θλίψη, έστειλε σ' εσάς ασφάλεια (και ηρεμία): (η οποία ήταν) ύπνος που κάλυψε μια ομάδα από εσάς (που πίστευαν με βεβαιότητα στην υπόσχεση του Αλλάχ, και έτσι οι καρδιές τους καθησυχάστηκαν και κοιμήθηκαν). Ενώ άλλη ομάδα (υποκριτών ανάμεσά σας) ανησυχούσε μόνο για τον εαυτό τους (αδιαφορώντας για το τι συνέβη στον Προφήτη και τους συντρόφους του, και φοβούμενοι ότι οι άπιστοι θα ξανακάνουν εισβολή εναντίον τους στη Μαντίνα). Νόμιζαν για τον Αλλάχ κάτι άλλο εκτός από την αλήθεια (δηλ. νόμιζαν ότι ο Αλλάχ δεν θα υποστήριζε τον Προφήτη Του και ότι αυτή η μάχη είναι το τέλος του Ισλάμ), (όπως) η σκέψη (των ανθρώπων) της άγνοιας (την προ-Ισλαμική εποχή). Λένε: «Είχαμε επιλογή για το θέμα (το να βγούμε για τη μάχη ή όχι); (Και αν είχαμε δεν θα βγαίναμε!).» Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Πράγματι, όλες οι υποθέσεις ανήκουν μόνο στον Αλλάχ.» Κρύβουν μέσα τους αυτό που δεν σου αποκαλύπτουν. Λένε: «Αν είχαμε επιλογή για το θέμα, κανείς μας δεν θα είχε σκοτωθεί εδώ.» Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Ακόμα κι αν ήσασταν στα σπίτια σας, όσοι ανάμεσά σας ήταν προκαθορισμένο γι' αυτούς να σκοτωθούν, θα είχαν βγει στα μέρη φόνου τους.» Και (ο Αλλάχ δεν όρισε αυτό που έγινε στη μάχη του Ούχουντ πάρα) για να δοκιμάσει αυτό που βρίσκεται στα στήθη σας (από προθέσεις και σκοπούς) και να διαχωρίσει αυτό που έχετε στις καρδιές σας (από πίστη ή υποκρισία). Και ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης για ό,τι υπάρχει στα στήθη (των δούλων Του).

Ω, εσείς που πιστεύετε, μην γίνετε σαν εκείνους που αρνήθηκαν την πίστη και είπαν για τους συγγενείς τους που ταξίδεψαν στη γη (για κάποια δουλειά) ή συμμετείχαν σε κάποια μάχη (και πέθαναν ή σκοτώθηκαν): «Αν είχαν μείνει μαζί μας, δεν θα είχαν πεθάνει ή σκοτωθεί!» Ο Αλλάχ έκανε αυτά (τα λόγια που είπαν) να είναι θλίψη στις καρδιές τους. Και ο Αλλάχ είναι Αυτός που δίνει ζωή και την αφαιρεί, και ο Αλλάχ βλέπει ό,τι κάνετε.

Εάν σκοτωθείτε στον δρόμο του Αλλάχ ή πεθάνετε, τότε η συγχώρεση και το έλεος από τον Αλλάχ είναι μακράν καλύτερα από όσα μαζεύουν (από εγκόσμιο πλούτο).