Сураи Аль Имран Оят 156 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй касоне, ки имон овардаед, монанди он кофирон мабошед, ки…

Аль Имран · 156/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ كَفَرُوا وَقَالُوا لِإِخْوَانِهِمْ إِذَا ضَرَبُوا فِي الْأَرْضِ أَوْ كَانُوا غُزًّى لَّوْ كَانُوا عِندَنَا مَا مَاتُوا وَمَا قُتِلُوا لِيَجْعَلَ اللَّهُ ذَٰلِكَ حَسْرَةً فِي قُلُوبِهِمْ ۗ وَاللَّهُ يُحْيِي وَيُمِيتُ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ۝١٥٦

🔤 Transliteration

Yaaa ayyuhul lazeena aamanoo laa takoonoo kallazeena kafaroo wa qaaloo li ikhwaanihim izaa daraboo fil ardi aw kaanoo ghuzzal law kaanoo `indanaa maa maatoo wa maa qutiloo liyaj`alal laahu zaalika hasratan fee quloobihim; qallaahu yuhyee wa yumeet; wallaahu bimaa ta`maloona Baseer

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Эй касоне, ки имон овардаед, монанди он кофирон мабошед, ки дар бораи бародарони худ, ки ба сафар ё ба ҷанг рафта буданд, мегуфтанд: «Агар назди по монда буданд, намемурданд, ё кушта намешуданд». Худо ин гумонро чун ҳасрате дар дили онҳо ниҳод. Ва Худост, ки зинда мекунад ва мемиронад ва Ӯст, ки корҳои шуморо мебинад!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душвор:

ضَرَبُوا فِي الْأَرْضِ: сафар карданд дар замин, яъне барои тиҷорат ё рӯзӣ рафтанд.
غُزًّى: ҷамъи «ғозӣ», яъне ҷанговароне, ки ба ҷиҳод рафтаанд.
حَسْرَةً: пушаймонӣ, андӯҳ ва ғам дар дил.

Тафсири оят:

Эй касоне, ки ба Худо ва Расули Ӯ имон овардаед, монанди кофирон нашавед. Кофирон ба бародарони худ, ки ҳамқавли онҳо дар куфр буданд, ҳангоме ки барои тиҷорат ё рӯзӣ сафар мекарданд ё ба ҷанг мерафтанд ва сипас дар роҳ мемурданд ё кушта мешуданд, мегуфтанд: «Агар онҳо назди мо мемонданд, на мемурданд ва на кушта мешуданд». Худованд ин гуфтор ва гумонро дар дилҳои онҳо пушаймонӣ ва андӯҳ қарор дод, то азобу ҳасрати онҳо афзун гардад. Аммо Худо зинда мекунад ва мемиранд; ҳеҷ нишастан ва мондан дар хона наметавонад маргро аз касе дур кунад ва ҳеҷ сафар ва ҷанг маргро наздиктар намекунад. Ҳаёт ва марг танҳо ба дасти Худост ва ҳама чиз ба қазо ва қадари Ӯст. Ва Худо ба ҳар коре, ки шумо мекунед, биност ва ҳеҷ амали шуморо аз Ӯ пинҳон нест, ва шуморо тибқи амалҳоятон ҷазо хоҳад дод.

Фоидаҳои оят:

Имоновардагон бояд аз рафтору гуфтори кофирон ва мунофиқон дурӣ ҷӯянд ва ба онҳо тақлид накунанд.
Ҳаёт ва марг, сафар ва иқомат, ҷанг ва сулҳ — ҳама ба қазо ва қадари Худост ва касе наметавонад онро тағйир диҳад.
Ғамгинӣ ва пушаймонӣ аз гуфторҳои беасос ба дилҳо ҳасрат меорад, аммо муъмин бояд ба қадари Худо розӣ бошад.
Худо ба ҳамаи амалҳои мо биност ва ҳеҷ чиз аз Ӯ пинҳон нест; ин боиси он мешавад, ки мо ҳамеша некӣ кунем ва аз бадӣ дурӣ ҷӯем.
Ин оят дилҳоро ором медиҳад, ки марг ва зиндагӣ танҳо ба дасти Худост ва таваккал ба Ӯ сабаби осоиши дил мегардад.

📜 Оят 154-158 — Сураи Аль Имран

154ثُمَّ أَنزَلَ عَلَيْكُم مِّن بَعْدِ الْغَمِّ أَمَنَةً نُّعَاسًا يَغْشَىٰ طَائِفَةً مِّنكُمْ ۖ وَطَائِفَةٌ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنفُسُهُمْ يَظُنُّونَ بِاللَّهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ ۖ يَقُولُونَ هَل لَّنَا مِنَ الْأَمْرِ مِن شَيْءٍ ۗ قُلْ إِنَّ الْأَمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ ۗ يُخْفُونَ فِي أَنفُسِهِم مَّا لَا يُبْدُونَ لَكَ ۖ يَقُولُونَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الْأَمْرِ شَيْءٌ مَّا قُتِلْنَا هَاهُنَا ۗ قُل لَّوْ كُنتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلَىٰ مَضَاجِعِهِمْ ۖ وَلِيَبْتَلِيَ اللَّهُ مَا فِي صُدُورِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِي قُلُوبِكُمْ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ

Он гоҳ пас аз он андӯҳ, Худо ба шумо эминӣ арзонӣ дошт, чукон ки гурӯҳеро хоби ором фурӯ гирифт. Аммо гурӯҳе дигар, ки чун мардуми асри ҷоҳилӣ ба Худо гумони ботил доштанд, ҳанӯз дар фикри андӯҳи хеш буданд ва мегуфтанд: «Оё ҳаргиз кор ба дасти мо хоҳад афтод?» Бигӯ: «Ҳамаи корҳо ба дасти Худост». Онон дар дили худ чизеро пинҳон медоранд, ки намехоҳанд барои ту ошкораш созанд. Мегӯянд: «Агар моро ихтиёре буд, ин ҷо кушта намешудем». Бигӯ: «Агар дар хонаҳои худ ҳам мебудед, касоне, ки кушта шудан бар онҳо муқаррар шудааст, аз хона ба қатлгоҳашон берун мерафтанд. Худо он чиро, ки дар сина доред, меозмояд ва дилҳоятонро пок мегардонад». Ва Худо ба он чӣ дар дилҳост, огоҳ аст!

155إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوا ۖ وَلَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ

Аз миёни шумо онон, ки дар рӯзи муқобалаи он ду гурӯҳ, бигурехтанд, ба сабаби баъзе аз амалҳояшон шайтон онҳоро ба хато афканда буд. Инак Худованд афвашон кард, ки Ӯ омурзанда ва бурдбор аст!

156يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ كَفَرُوا وَقَالُوا لِإِخْوَانِهِمْ إِذَا ضَرَبُوا فِي الْأَرْضِ أَوْ كَانُوا غُزًّى لَّوْ كَانُوا عِندَنَا مَا مَاتُوا وَمَا قُتِلُوا لِيَجْعَلَ اللَّهُ ذَٰلِكَ حَسْرَةً فِي قُلُوبِهِمْ ۗ وَاللَّهُ يُحْيِي وَيُمِيتُ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

157وَلَئِن قُتِلْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللَّهِ وَرَحْمَةٌ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُونَ

Агар дар роҳи Худо кушта шавед, ё бимиред, омурзиш ва раҳмати Худо аз он чӣ дар ин ҷаҳон чамъ меоваред, беҳтар аст.

158وَلَئِن مُّتُّمْ أَوْ قُتِلْتُمْ لَإِلَى اللَّهِ تُحْشَرُونَ

Ва агар бимиред, ё кушта шавед, албатта дар пешгоҳи Худованд маҳшур (хамсӯҳбат) мешавед.

← Оят 155 📖 Аль Имран Оят 157 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

156Оят

Тарҷума — Аль Имран 156

Сураи Аль Имран Оят 156 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй касоне, ки имон овардаед, монанди он кофирон мабошед, ки…

Сураи Оят 156/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 154–158. Ба Тоҷикӣ: Русский.