Аль Имран сүрәсе — Аять 164

Сүзләрнең мәгънәләре:

• مَنَّ — нигъмәт бирде, бүләк итте, рәхмәт күрсәтте.
• يُزَكِّيهِمْ — аларны пакьли, гөнаһлардан һәм начар сыйфатлардан чистарта.
• الْحِكْمَةَ — сөннәт, пәйгамбәрнең сүзләре һәм эшләре (ягъни, Коръәннән тыш өйрәтелә торган шәригать белеме).
• ضَلَالٍ مُّبِينٍ — ачык, бик ачык адашу.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә мөэминнәргә — әлбәттә, бик зур нигъмәт бирде һәм аларга рәхмәт күрсәтте: аларның үз араларыннан, үзләре кебек үк гарәп кешесеннән пәйгамбәр җибәрде. Бу пәйгамбәр аларга Аллаһының аятьләрен — Коръәнне укый, аларны ширктан, мәҗүсилектән, начар әхлакый сыйфатлардан чистарта, пакьли. Шулай ук аларга Коръәнне һәм хикмәтне — пәйгамбәрнең сөннәтен өйрәтә. Бу пәйгамбәр килгәнче, алар ачык адашуда иделәр: Аллаһыны танымыйлар, сыннарга табыналар, наданлык һәм караңгылык эчендә йөриләр иде. Шушы пәйгамбәрнең килүе белән алар туры юлга, иман һәм гыйлем нурына иреште.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Аллаһының мөэминнәргә пәйгамбәр җибәрүе — иң олы нигъмәтләрнең берсе, чөнки ул кешелекне караңгылыктан яктылыкка алып чыга.
2. Пәйгамбәрнең үз кавеменнән булуы — зур рәхмәт, чөнки кешеләр аның сүзен аңлый, аның белән аралаша ала, һәм аның үрнәге алар өчен якын һәм ачык була.
3. Пәйгамбәрнең эшчәнлеге дүрт юнәлештә бара: Коръән уку, күңелләрне пакьләү (тәрбия), Китап (Коръән) һәм хикмәт (сөннәт) өйрәтү. Бу — тәрбия һәм белем бирүнең камил юлы.
4. Исламга кадәрге хәлнең "ачык адашу" булуы — кешелекнең Аллаһы ярдәменнән башка һәлакәттә икәнен күрсәтә, һәм бу безнең өчен Ислам нигъмәтен кадерләргә өйрәтә.
5. Бу аять мөэминнәрне Аллаһыга шөкер итәргә һәм аның рәсүленә иярүдә нык булырга дәртләндерә, чөнки бу — бәхет һәм уңышның чын юлы.