Sure Âl-i İmrân — Ayet 164

Kelime Anlamları:

• Menne: Lütfetti, ihsanda bulundu, nimet verdi.
• Yüzükkîhim: Onları arındırır, temizler (şirkten ve kötü ahlaktan).
• Hikmet: Sünnet, Peygamber'in sözleri ve davranışları (veya eşyanın doğru anlaşılması).
• Dalâl-i mübîn: Apaçık sapıklık, doğru yoldan açıkça uzaklaşma.

Tefsir:

Allah Teâlâ, müminlere büyük bir lütufta bulunmuş ve onları eşsiz bir nimete kavuşturmuştur. Bu nimet, içlerinden, kendi soylarından, dillerini konuşan, hallerini bilen bir peygamber göndermesidir. Bu peygamber, onlara Allah'ın ayetlerini okuyor, onları şirkten, kötü ahlaktan ve manevi kirlerden arındırıyor, onlara kitabı (Kur'an'ı) ve hikmeti (Peygamber'in sünnetini) öğretiyordu. Oysa onlar, bu peygamber gelmeden önce apaçık bir sapıklık içindeydiler; Allah'ı tanımıyor, putlara tapıyor, cahillik ve gaflet içinde yüzüyorlardı.

Bu ayet, Allah'ın insanlığa olan merhametinin ve lütfunun en büyük tezahürüdür. Düşünün ki, karanlıklar içinde boğulan bir toplum, kendi içlerinden çıkan bir rehberle aydınlığa kavuşuyor. Bu, sadece o dönemin insanlarına değil, kıyamete kadar gelecek tüm müminlere bir rahmettir. Çünkü bu peygamberin getirdiği kitap ve hikmet, kıyamete kadar insanlığa yol gösterecek bir ışıktır.

Sevgili kardeşim, bu ayet bize şunu öğretiyor: Allah, kullarını asla başıboş bırakmamış, her dönemde onlara yol göstericiler göndermiştir. Bizlere düşen, bu büyük nimete şükretmek, Kur'an'ı okumak, anlamak ve hayatımıza uygulamaktır. Peygamber Efendimiz'in (s.a.v.) bize öğrettiği güzel ahlakı ve hikmeti hayatımıza yansıttığımızda, hem dünyada huzuru hem de ahirette kurtuluşu elde ederiz. Bu lütfun kıymetini bilmek, bizi Allah'a daha çok yaklaştırır ve O'nun sevgisini kazandırır. Unutmayalım ki, bu nimetin şükrü, onun getirdiği mesaja sarılmakla olur.