Surja Ali-Imran — Ajet 164

Kuptimet e fjalëve:

• Menn (من): dhunti, mirësi e madhe.
• Juzekkihim (يُزَكِّيهِم): i pastron nga idhujtaria dhe veset e këqija.
• El-Kitab (الكتاب): Kurani Famëlartë.
• El-Hikmeh (الحكمة): Suneti i Profetit (paqja qoftë mbi të) dhe kuptimi i saktë i fesë.
• Dalal i mubin (ضلال مبين): humbje e qartë dhe e dukshme.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar ka bërë dhunti të madhe mbi besimtarët, duke dërguar tek ata një të Dërguar nga gjinia e tyre, arab si ata, në mënyrë që ta kuptojnë dhe ta marrin prej tij. Ky i Dërguar u lexon atyre ajetet e Kuranit, i pastron ata nga idhujtaria, nga veset e këqija dhe nga sjelljet e shëmtuara, dhe i mëson ata Kuranin dhe Sunetin (urtësinë). Para ardhjes së tij, ata ishin në një humbje të qartë dhe të dukshme, larg rrugës së drejtë, duke adhuruar idhuj dhe duke jetuar në errësirën e injorancës.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Kjo është një prej dhuntive më të mëdha të Allahut ndaj njerëzimit – dërgimi i Profetit Muhamed (paqja qoftë mbi të), i cili i nxori njerëzit nga errësira në dritë.
2. Dërgimi i një të Dërguari nga gjinia e tyre është mëshirë dhe lehtësim, sepse njerëzit mund ta kuptojnë atë dhe të marrin shembull prej tij në çdo fushë të jetës.
3. Misioni i Profetit përfshinte tri gjëra kryesore: leximin e ajeteve (Kuranit), pastrimin shpirtëror dhe moral (tezkije), dhe mësimin e librit dhe urtësisë – këto janë themelet e edukimit të vërtetë islam.
4. Ajeti na kujton gjendjen e mjerueshme të njerëzimit para Islamit, që ta vlerësojmë mirësinë e Allahut dhe t'i jemi mirënjohës Atij për këtë dhunti të madhe.
5. Ky ajet na fton ta duam dhe ta ndjekim Profetin (paqja qoftë mbi të), sepse në ndjekjen e tij është shpëtimi ynë në këtë botë dhe në botën tjetër.