Suurah Aal-Imraan — Aayad 164

Ereyada lagu sharxi doono:

• مَنَّ: Nicmo weyn ku siiyay, waa weyni iyo dheeraad.
• يُزَكِّيهِمْ: Nadiifiya oo ka daahiriya shirkka iyo caqaaqadda xun.
• الْحِكْمَةَ: Waa Sunnada Nabiga iyo fahanka diinta.
• ضَلَالٍ مُبِينٍ: Baadi cad oo muuqata, iyo jahannamo wayn.

Tafsiirka Aayadda:

Waa kuwaas oo Eebbe si weyn ugu mannaysan (nicmeyn) mu'miniinta, markii uu ka soo bixiyay dhexdooda Rasuul ka mid ah naftooda, oo Carabi ah sida iyaga oo kale, si uu u fahmo hadalkiisa oo ay u caddaato isagu. Waxa uu ku akhriyaa korkooda Aayaadka Eebbe (Qur'anka), wuxuuna ka daahiriyay shirkka iyo caadooyinka xunxun, wuxuuna baray Kitaabka (Qur'anka) iyo Sunnada Nabiga. Waxayna ahaayeen ka hor inta uusan iman Rasuulku, kuwo ku sugan baadi cad oo muuqata, iyagoo ku nool jahiliyad iyo hayro.

Faa'iidooyin laga qaadan karo:

• Aayaddan waxay na tusinaysaa in nimcada ugu weyn ee Eebbe ugu mannaysto dadka ay tahay soo dirista Rasuulka, oo ah naxariis iyo hanuun.
• Waxay na baraysaa in Rasuulku uu yahay mid ka mid ah dadka, si dadku ugu daydo oo ay u fahmaan, taasoo muujinaysa dhawaaqa Islaamka ee dadka oo dhan.
• Waxay na xoojinaysaa in diintu ay tahay nadiifin (tazkiya) oo ay tahay cilmibaaris, ma aha oo kaliya caabudo, laakiin waa isku xirnaan ka dhexeysa nadiifinta nafta iyo barashada cilmiga.
• Waxay na siinaysaa rajo iyo farxad, maxaa yeelay waxay na xusuusinaysaa in Eebbe uu naxariistiisa ku gaadhi karo qolo kasta oo rumaysa, isagoo ka soo bixinaya baadi ilaa hanuun.