Al-Quran Mulya › Ali Imran › Ayat 168
Ali Imran · 168/200
Terjemah Transliterasi — Surat Ali Imran
الَّذِينَ قَالُوا لِإِخْوَانِهِمْ وَقَعَدُوا لَوْ أَطَاعُونَا مَا قُتِلُوا ۗ قُلْ فَادْرَءُوا عَنْ أَنفُسِكُمُ الْمَوْتَ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ۝١٦٨
🔤 Transliteration
Allazeena qaaloo liikhwaanihim wa qa`adoo law ataa`oonaa maa qutiloo; qul fadra`oo`an anfusikumul mawta in kuntum saadiqeen
📖 Terjemah (Ing Basa Jawa)
📖 Ing Basa Jawa
Wong munafiq kang padha ngucap marang kanca-kancane mung padha lungguh bae, ora melu perang, "Saupama dheweke iku padha manut kita, dheweke wis mesthi ora padha dipateni", Dhawuha (sira Muhammad), "Yen dhasar temen pengucapmu lan mara tulaken pati iku saka awakira
🌐 Additional reference in Bahasa Indonesia
🌐 Bahasa Indonesia
Orang-orang yang mengatakan kepada saudara-saudaranya dan mereka tidak turut pergi berperang: "Sekiranya mereka mengikuti kita, tentulah mereka tidak terbunuh". Katakanlah: "Tolaklah kematian itu dari dirimu, jika kamu orang-orang yang benar".

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)
M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Terjemah — Tafsir

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

  • الَّذِينَ قَالُوا: wong-wong kang padha ngucap, yaiku wong-wong munafik.
  • لِإِخْوَانِهِمْ: marang sedulur-sedulure, maksude sedulur ing nasab (keturunan), dudu sedulur ing agama.
  • وَقَعَدُوا: lan padha lungguh, yaiku padha ora melu perang.
  • لَوْ أَطَاعُونَا: yen dheweke padha manut marang awake dhewe.
  • مَا قُتِلُوا: mesthi ora padha dipateni.
  • فَادْرَءُوا: mula tulakna, singkirna.
  • عَنْ أَنفُسِكُمُ الْمَوْتَ: saka awakmu dhewe pati iku.
  • إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ: yen kowe padha temen (bener) ing pangucapmu.

2) Tegesing ayat:

Wong-wong munafik iku padha lungguh ora melu perang, banjur padha ngomong marang sedulur-sedulure kang padha gugur ing perang Uhud: "Yen dheweke padha manut marang awake dhewe lan ora melu perang, mesthi ora padha dipateni." Wong-wong iki nganggep yen lungguh ora melu perang iku dadi sebab slamet saka pati, lan melu perang iku dadi sebab nemahi pati.

Banjur Allah paring dhawuh marang Nabi Muhammad supaya mangsuli: "Yen kowe padha bener ing pangucapmu, yaiku yen lungguh ora melu perang bisa nylametake saka pati, mula tulakna pati iku saka awakmu dhewe. Yen pancen bener pangucapmu, mesthine kowe ora bakal mati." Tegese: pati iku wis dadi takdir kang ora bisa ditulak nganggo cara apa wae, ora bisa disingkirake nganggo lungguh, nganggo akal, utawa nganggo daya upaya manungsa. Sing bisa nylametake saka pati iku mung kersane Allah, dudu amarga lungguh utawa melu perang.

Dadi ayat iki mbantah pangucape wong-wong munafik kang nganggep yen ora melu perang iku luwih aman, lan melu perang iku mesthi nemahi pati. Nyatane, pati iku wis tinulis lan ora bisa dihindari kanthi cara apa wae kajaba kanthi idine Allah.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

  • Pati iku wis dadi takdir saka Allah, ora bisa ditulak nganggo lungguh, nganggo akal, utawa nganggo cara apa wae. Mulane aja wedi mati ing dalan kang bener.
  • Aja gampang nyalahake wong liya utawa ngomong "yen dheweke manut aku, mesthi ora kedadeyan ngene". Iki watak kang ora becik lan kena ditegur dening Allah.
  • Wong kang melu berjuang ing dalan Allah iku ora rugi, amarga urip lan patine ana ing tangane Allah.
  • Ayat iki mulang supaya kita tansah pasrah marang takdir Allah, nanging tetep kudu ngupaya lan ora lungguh ora nglakoni kewajiban.
  • Islam mulangake yen urip iki mung sementara, lan pati iku mesthi teka. Mulane aja wedi mati ing dalan kang bener, lan aja nganggep lungguh ora nglakoni kewajiban iku tandha pinter.
  • Kabeh iki nuduhake yen ajaran Islam iku ajaran kang bener lan cocog karo akal, mula ayo padha saya cedhak marang Allah lan saya tresna marang Al-Qur'an.


📜 Ayat 166-170 — Surat Ali Imran

166وَمَا أَصَابَكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ فَبِإِذْنِ اللَّهِ وَلِيَعْلَمَ الْمُؤْمِنِينَ
Lan bebaya kang ngenani ing sira kabeh ana campuhing golongan loro (wadya bala Islam lan kafir ana gunung Uhud), kabeh mau klawan pikantuk kersane Allah kanggo nguningani wong-wong kang padha percaya marang Panjenengane
167وَلِيَعْلَمَ الَّذِينَ نَافَقُوا ۚ وَقِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا قَاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوِ ادْفَعُوا ۖ قَالُوا لَوْ نَعْلَمُ قِتَالًا لَّاتَّبَعْنَاكُمْ ۗ هُمْ لِلْكُفْرِ يَوْمَئِذٍ أَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلْإِيمَانِ ۚ يَقُولُونَ بِأَفْوَاهِهِم مَّا لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ ۗ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يَكْتُمُونَ
Lan Allah ngersakake nguningani wong-wong kang padha munafiq, lan wong kang padha wis didhawuhi, "Sira kabeh padha mrenea, padha mangsaha perang sabilillah, menawa padha ora gelem perang, iya mung padha dadia weweden bae murih ngundurake mungsuh (sabubaring perang)", ature wong-wong munafiq, "Saupami ing wau kula sumerepa yen wonten perang mesthi kula sami ndherek perang sesarengan panjenengan". Pangandikane Allah, "Ing dina iki tetela wong munafiq iku luwih cedhak marang kafir katimbang marang iman". Wong munafiq padha matur lamis klawan lisane, ngaturake barang kang ora ana ing sajroning atine. Dene Allah iku luwih ngudaneni barang kang diumpetake dening wong-wong mau
168الَّذِينَ قَالُوا لِإِخْوَانِهِمْ وَقَعَدُوا لَوْ أَطَاعُونَا مَا قُتِلُوا ۗ قُلْ فَادْرَءُوا عَنْ أَنفُسِكُمُ الْمَوْتَ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ
Wong munafiq kang padha ngucap marang kanca-kancane mung padha lungguh bae, ora melu perang, "Saupama dheweke iku padha manut kita, dheweke wis mesthi ora padha dipateni", Dhawuha (sira Muhammad), "Yen dhasar temen pengucapmu lan mara tulaken pati iku saka awakira
169وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا ۚ بَلْ أَحْيَاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ
Lan sira aja padha ngira marang wong-wong kang dipateni ana perang sabil iku padha mati, nanging kabeh mau padha urip, ana ngarsane Pangeran padha diparingi rejeki
170فَرِحِينَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ وَيَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِم مِّنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ
Wong-wong mau padha bungah-bungah (gembira) saka pikantuk kanugrahane Allah, kang kaparingake marang wong-wong kang dipateni ana ing sajroning perang mau, lan padha suka ria marga ngrasakake kanca-kancane kang sapungkure padha durung dipateni ana peperangan. Kabeh mau mesthi padha tanpa kuwatir lan ora bakal padha susah
← Ayat 167 📖 Ali Imran Ayat 169 →
Ali ImranDhaptar Al-Quran
200Ayat
MedinanRevelation
168Ayat

Terjemah — Ali Imran 168

Surat Ali Imran Ayat 168 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : Wong munafiq kang padha ngucap marang kanca-kancane mung padha lungguh…

Surat Ayat 168/200 — Surat Ali Imran آل عمران (Medinan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat Ali Imran Rungokna, Surat Ali Imran Terjemah, Surat Ali Imran mp3, Surat Ali Imran pdf. Ayat 166–170. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.


Surat Ali Imran

🕋 سورة آل عمران مكتوبة AR 📖 Waca Ali Imran 🎧 Ali Imran mp3 📄 Ali Imran pdf 🔗 Ali Imran 🧠 Apalna Ali Imran


العربية English Bahasa Indonesia Türkçe Русский فارسی Français اردو বাংলা Deutsch Español 中文 हिन्दी Português Italiano ภาษาไทย Polski Nederlands Shqip Kiswahili O'zbek தமிழ் Melayu Bosanski Soomaali Azərbaycan کوردی 한국어 日本語 Svenska Dansk Norsk پښتو മലയാളം සිංහල Tamazight Hausa አማርኛ Български Тоҷикӣ Қазақша Filipino سنڌي Yorùbá Fulfulde Татарча ئۇيغۇرچە Кыргызча ਪੰਜਾਬੀ Jawa తెలుగు မြန်မာ ગુજરાતી Oromo मराठी Tiếng Việt Malagasy Нохчийн Wolof ދިވެހި ಕನ್ನಡ Українська Ελληνικά ქართული ខ្មែរ دری Qafar af Maranao नेपाली

Al-Quran
Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers