Σούρα Αάλ-Ιμράν — Στίχος 196

Κύριέ μας, δώσε μας ό,τι μας υποσχέθηκες μέσω των απεσταλμένων Σου και μη μας ταπεινώσεις την Ημέρα της Ανάστασης (με το να μας εισάγεις στη Φωτιά), πράγματι, (είσαι Γενναιώδορος και) ποτέ δεν αθετείς την υπόσχεσή Σου.»

Έτσι, ο Κύριός τους ανταποκρίθηκε σ' αυτούς λέγοντας: «Ποτέ δεν καθιστώ μάταιο το (καλό) έργο κανενός από εσάς (δηλ. την ανταμοιβή του), είτε είναι άνδρας, είτε γυναίκα, εσείς προέρχεστε ο ένας από τον άλλον (δηλ. δεν υπάρχει διάκριση στην αμοιβή λόγω φύλου). Όσο γι' εκείνους που μετανάστευσαν (από τη Μάκκα προς τη Μαντίνα), εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους, υπέφεραν για χάρη Μου, και πολέμησαν και σκοτώθηκαν, σίγουρα θα εξιλεώσω τις αμαρτίες τους και θα τους εισάγω σε κήπους κάτω από τους οποίους (δηλ. κάτω από τα παλάτια και τα δέντρα τους) ρέουν ποτάμια. Μια αμοιβή από τον Αλλάχ. Πράγματι, ο Αλλάχ έχει την καλύτερη αμοιβή.»

Είναι μια σύντομη απόλαυση, και έπειτα, η Κόλαση θα είναι η κατοικία τους. Τι άθλιο κρεβάτι είναι αυτό (που έχει ετοιμαστεί γι' αυτούς).

Αλλά, αυτοί που φυλάσσονται από την τιμωρία του Κυρίου τους (μέσω της τήρησης των εντολών Του), θα έχουν κήπους κάτω από τους οποίους (δηλ. κάτω από τα παλάτια και τα δέντρα τους) ρέουν ποτάμια, όπου θα κατοικήσουν εκεί μέσα για πάντα. Μια αμοιβή από τον Αλλάχ. Και αυτό που έχει ο Αλλάχ (από αμοιβή) είναι καλύτερο για τους ευσεβείς (από ό,τι έχουν οι άπιστοι από εγκόσμιες απολαύσεις).