سورت آل عمران — آیت 196

د کلمو معناګانې:

• لَا يَغُرَّنَّكَ: دې تا ته غولول او دوکه درنه مه کوي.
• تَقَلُّبُ: ګرځېدل، تلل او راتلل، او په بېلابېلو ځایونو کې تګ راتګ.
• الَّذِينَ كَفَرُوا: هغه کسان چې له الله او د هغه له رسول سره يې کفر کړی دی.
• فِي الْبِلَادِ: په ښارونو او سیمو کې.

د آيت تفسير:

اى نبي! د كافرانو دا ګرځېدل او تګ راتګ په ښارونو كې، د دوى پراخه تجارتونه، د دوى ډېر مالونه او پراخه روزي دې تا ته هيڅكله غولونكي او دوکه وركوونكي نه شي. دوى په دې خاطر چې د الله له دين څخه يې مخ اړولى دى، په دنيوي چارو كې پراخي او اسانتيا لري، خو دا ټول لنډمهاله او فاني دي. ته د دوى په دې حال باندې مه خفه كېږه او مه اندېښمن كېږه، ځكه چې دا ټول نعمتونه به ډېر ژر له دوى څخه يو طرفه شي، او دوى به د خپلو بدو كړنو په سزا كې راګېر او بنديان شي. دوى به د آخرت په عذاب كې ونيول شي، او هغه څه چې دوى يې په دې دنيا كې ترلاسه كړي دي، له دوى څخه به هيڅ شى ونه ژغورل شي.

فايدې او عبرتونه:

• د دنيا پراخه روزي او اسانتيا د الله د رضايت او خوښې نښه نه ده، ځكه چې الله كافرانو ته هم په دنيا كې ډېر مال او اسانتيا وركوي، خو په آخرت كې د هغوى برخه عذاب دى.
• مومنان بايد د دنيا په مال او شتمنۍ سره زړه نه ورتړي، بلكې د آخرت د تلپاتې نعمتونو په لټه كې وي.
• د كافرانو په دنياوي پرمختګ او سوکالۍ باندې خفه كېدل او اندېښمن كېدل جايز نه دي، ځكه چې دا ټول لنډمهاله دي او د الله له عدل او حكمت څخه بهر نه دي.
• دا آيت مومنانو ته تسليت او ډاډ وركوي چې د الله ژمنه حتمي ده، او هغه به خپل بندګان په آخرت كې د دوى د صبر او ايمان په بدل كې له غوره انعامونو سره برخمن كړي.
• مومن بايد تل د الله پر ژمنو باور ولري او د دنيا په زينتونو او مادي پرمختګونو مه غولول كېږي، ځكه چې اصلي بريا او كاميابي د آخرت په ګټلو كې ده.