Surah Ali Imran — Talata 64

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• تَعَالَوْا – Halina kayo o lumapit kayo.
• كَلِمَةٍ سَوَاءٍ – Isang salita o panawagan na makatarungan at pantay, na walang pinapanigan maliban sa katotohanan.
• أَرْبَابًا – Mga panginoon na sinusunod at sinasamba bukod kay Allah.
• تَوَلَّوْا – Kung sila ay tumalikod o tumanggi.
• اشْهَدُوا – Saksihan ninyo o alamin ninyo.

Ang Interpretasyon ng Talata:

Sabihin mo, O Propeta Muhammad, sa mga may-aklat (mga Hudyo at Kristiyano): Halina kayo tungo sa isang makatarungang salita na pinagkakasunduan nating lahat — na tayo ay hindi sasamba maliban kay Allah lamang, at hindi tayo magtatambal sa Kanya ng anuman, maging ito man ay diyus-diyosan, krus, o anumang nilalang. At hindi rin tayo gagawa ng isa’t isa bilang mga panginoon na sinusunod at sinasamba bukod kay Allah. Ibig sabihin, hindi tayo magpapasakop sa kautusan ng sinuman na sumasalungat sa kautusan ng Allah, maging ito man ay mga pari, mga rabbi, o mga pinuno. Kung sila ay tatalikod sa panawagang ito ng katotohanan at katarungan, sabihin ninyo sa kanila, O mga mananampalataya: Saksihan ninyo na kami ay mga Muslim — mga ganap na nagpapasakop sa Allah, nagpapakumbaba sa Kanya, at tanging sa Kanya lamang kami sumasamba at sumusunod.

Mga Aral na Mapupulot:

• Ang Islam ay dumadaloy sa diwa ng pagkakaisa at katarungan; ang panawagan nito sa mga may-aklat ay hindi tungo sa pag-aaway kundi tungo sa pinagbabatayang katotohanan na kung saan lahat ay maaaring magkaisa.
• Ang Tawhid (pag-iisa sa Allah) ay ang pundasyon ng lahat ng mga mensahe ng mga propeta, at ito ang pinakadakilang layunin ng pananampalataya.
• Ang tunay na pagsunod ay nararapat lamang sa Allah; ang pagsunod sa sinuman na humahantong sa pagsuway sa Allah ay isang uri ng paggawa sa kanila bilang panginoon.
• Ang pagiging Muslim ay isang karangalan at katibayan ng pagpapasakop sa Allah, at ito ay isang katotohanang dapat ipahayag nang may pagmamalaki at katatagan.
• Ang pagtawag sa katotohanan ay dapat na may karunungan at kahinahunan, ngunit kung ang kabilang panig ay tumanggi, ang mananampalataya ay hindi dapat mawalan ng pag-asa; sa halip, dapat niyang patunayan ang kanyang paninindigan sa harap ng lahat.