Аль Имран · 64/200
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран
قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَىٰ كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِّن دُونِ اللَّهِ ۚ فَإِن تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ ۝٦٤
Qul yaa Ahlal Kitaabi ta`aalaw ilaa Kalimatin sawaaa`im bainanaa wa bainakum allaa na`buda illal laaha wa laa nushrika bihee shai`anw wa laa yattakhiza ba`dunaa ba`dan arbaabam min doonil laah; fa in tawallaw faqoolush hadoo bi annaa muslimoon
📖 Ба Тоҷикӣ
Бигӯ: «Эй аҳли китоб, биёед ба он калимае, ки пазируфтаи мову шумост, пайравӣ кунем, он ки ҷуз Худоро напарастем ва ҳеҷ чизро шарики Ӯ насозем ва баъзе аз мо баъзе дигарро ғайри Худо ба парастиш нагирад. Агар онон рӯйгардон шуданд, бигӯ: «Шоҳид бошед, ки мо мусалмон ҳастем».

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:
  • أَهْلَ الْكِتَابِ: аҳли китоб — яҳудиён ва насрониён, ки ба онҳо Таврот ва Инҷил нозил шудааст.
  • كَلِمَةٍ سَوَاءٍ: сухани адолатмандона ва баробар, ки ҳамаи мо онро қабул мекунем.
  • تَعَالَوْا: биёед, ҳозир шавед.
  • أَرْبَابًا: худоён, сарварон — касоне, ки ба онҳо итоат мекунанд, гӯё онҳо худо бошанд.
  • تَوَلَّوْا: рӯй гардонданд, аз ҳақ рӯй тофтанд.
  • اشْهَدُوا: гувоҳӣ диҳед, бидонед.
  1. Тафсири оят:

Ба Расули Худо (с) фармуда мешавад, ки ба аҳли китоб — яҳудиён ва насрониён — бигӯяд: биёед ба сӯи сухане, ки миёни мо ва шумо адолатмандона ва баробар аст, то ҳама ба он ҳамфикр шавем. Он сухан ин аст, ки танҳо Худованди ягонаро ибодат кунем ва ҳеҷ чизро шарики Ӯ қарор надиҳем — на бут, на санам, на салиб ва на тоғут. Ҳамчунин ҳеҷ яке аз мо дигареро ба ҷои Худо худо ва сарвар нагирад, яъне ба ӯ мисли Худо итоат накунад ва барояш саҷда набарad. Ин даъват ба сухани адолат ва ҳақ аст, ки ҳамаи пайғамбарон ба он даъват кардаанд.

Пас агар онҳо аз ин даъвати некӯ рӯй гардонанд ва қабул накунанд, ба онҳо бигӯед: гувоҳӣ диҳед ва бидонед, ки мо ба Худованди ягона таслим шудаем, танҳо Ӯро ибодат мекунем ва ба Ӯ ҳеҷ чизро шарик намеоварем. Ин даъват на танҳо ба яҳудиён ва насрониён, балки ба ҳамаи касоне, ки роҳи онҳоро мераванд, низ равона шудааст.

  1. Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд:
  • Ин оят ба ваҳдати байни аҳли имон ва ҳақҷӯён даъват мекунад, ки дар асоси тавҳид — ягонагии Худо — муттаҳид шаванд.
  • Тавҳид асоси ҳамаи даъватҳои пайғамбарон аст ва ҳамаи онҳо ба як сухани муштарак даъват кардаанд.
  • Ин оят нишон медиҳад, ки ислом дайни осон ва равшан аст, ки ҳама метавонанд онро бифаҳманд ва қабул кунанд.
  • Оят моро тарғиб мекунад, ки танҳо Худоро ибодат кунем ва аз ҳар гуна ширк ва парастиши ғайри Худо дурӣ ҷӯем.
  • Ин оят ба мо меомӯзад, ки дар даъват ба ҳақ бояд бо сухани нарм ва адолатмандона муносибат кунем ва ҳуҷҷати худро бо далелҳои равшан баён намоем.
  • Дар охир, оят моро водор мекунад, ки ба ислом ва тавҳид ифтихор кунем ва ҳамеша омода бошем, ки ба ҳақ гувоҳӣ диҳем.


📜 Оят 62-66 — Сураи Аль Имран

62إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ ۚ وَمَا مِنْ إِلَٰهٍ إِلَّا اللَّهُ ۚ وَإِنَّ اللَّهَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
Ҳамоно ин достокест росту дуруст. "Ҷуз Оллоҳ ҳеҷ худое нест. Ӯ Худои пирӯзманду ҳаким аст!
63فَإِن تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِالْمُفْسِدِينَ
Агар рӯйгардон шаванд, Худованд муфсидонро мешиносад!
64قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَىٰ كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِّن دُونِ اللَّهِ ۚ فَإِن تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ
Бигӯ: «Эй аҳли китоб, биёед ба он калимае, ки пазируфтаи мову шумост, пайравӣ кунем, он ки ҷуз Худоро напарастем ва ҳеҷ чизро шарики Ӯ насозем ва баъзе аз мо баъзе дигарро ғайри Худо ба парастиш нагирад. Агар онон рӯйгардон шуданд, бигӯ: «Шоҳид бошед, ки мо мусалмон ҳастем».
65يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تُحَاجُّونَ فِي إِبْرَاهِيمَ وَمَا أُنزِلَتِ التَّوْرَاةُ وَالْإِنجِيلُ إِلَّا مِن بَعْدِهِ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ
Эй аҳли китоб, чаро дар бораи Иброҳим ҷидол мекунед, дар ҳоле ки Тавроту Инҷил баъд аз ӯ нозил шуда аст? Магар намеандешед?
66هَا أَنتُمْ هَٰؤُلَاءِ حَاجَجْتُمْ فِيمَا لَكُم بِهِ عِلْمٌ فَلِمَ تُحَاجُّونَ فِيمَا لَيْسَ لَكُم بِهِ عِلْمٌ ۚ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ
Шумо ҳамон касоне ҳастед, ки дар он ба он илм доред, баҳсу ҷидол мекардед, чаро дар он чӣ ба он нлм надоред, ҷидол мекунед? Дар ҳоле, ки Худо медонад ва шумо намедонед!
Аль ИмранФеҳристи Қуръон
200Оят
MedinanRevelation
64Оят

Тарҷума — Аль Имран 64

Сураи Аль Имран Оят 64 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бигӯ: «Эй аҳли китоб, биёед ба он калимае, ки пазируфтаи…

Сураи Оят 64/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 62–66. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers