Sura Al-Imran — Werset 75

Znaczenie słów:

• Qintar (قنطار) – ogromna ilość majątku, wielkie bogactwo.
• Dinar (دينار) – najmniejsza jednostka pieniężna, symbol drobnej kwoty.
• Ummiyyun (أميون) – w tym kontekście odnosi się do Arabów, którzy nie znali Pism; ludzie nieposiadający ksiąg objawionych.
• Sabil (سبيل) – dosłownie „droga", tutaj w znaczeniu „zarzut", „odpowiedzialność", „grzech".

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Wśród ludzi Księgi – czyli Żydów – są dwie zupełnie różne postawy. Jedni są tak uczciwi, że jeśli powierzysz im nawet ogromny majątek, zwrócą Ci go w całości, bez najmniejszego uszczerbku. Drudzy natomiast, gdy powierzysz im choćby jednego dinara – najmniejszą monetę – nie oddadzą Ci go, dopóki nie będziesz ich naciskać i upominać się o swoją własność z wielką stanowczością i wytrwałością.

Przyczyną takiego postępowania jest ich wypaczona wiara i fałszywe przekonanie, że skoro Arabowie nie są „ludem Księgi", to ich majątek jest dla Żydów dozwolony. Mówią oni: „Nie mamy żadnego grzechu ani odpowiedzialności w kwestii majątku tych, którzy nie wyznają naszej religii". W ten sposób usprawiedliwiają swoją nieuczciwość i zdradę powierzonego im dobra.

Co więcej, przypisują to przekonanie Bogu, twierdząc, że takie prawo znajduje się w ich świętych księgach. Jest to jednak czyste kłamstwo i oszczerstwo wobec Boga – oni doskonale wiedzą, że mówią nieprawdę, ale celowo zniekształcają znaczenie swoich Pism, aby usprawiedliwić swoją chciwość i nieuczciwość.

Korzyści i nauki płynące z tego wersetu:

1. Uczciwość jest cechą, którą Bóg kocha – nie wszyscy ludzie Księgi są tacy sami; wśród nich są zarówno ludzie prawi i uczciwi, jak i ci, którzy zdradzają zaufanie. Islam uczy nas, abyśmy oceniali każdego człowieka indywidualnie, a nie przez pryzmat grupy.
2. Zaufanie i powierzone dobra są święte – muzułmanin ma obowiązek zwracać powierzone mu rzeczy, niezależnie od tego, czy są małe, czy wielkie. To część doskonałego charakteru, do którego wzywa nas Koran.
3. Zakaz kłamania na Boga – werset ostrzega przed przypisywaniem Bogu rzeczy, których On nie powiedział. To jedna z najcięższych form oszustwa, która wypacza religię i prowadzi do zguby.
4. Sprawiedliwość w kontaktach z innymi – islam zabrania wykorzystywania innych ludzi, niezależnie od ich religii czy pochodzenia. Majątek każdego człowieka jest święty i nikt nie ma prawa go przywłaszczać bez zgody właściciela.
5. Prawdziwa wiara idzie w parze z uczciwością – człowiek, który naprawdę wierzy w Boga, nie potrzebuje fałszywych usprawiedliwień, aby oszukiwać innych. Wiara oczyszcza serce i czyni człowieka godnym zaufania.
6. Ostrzeżenie przed wypaczaniem Pism – werset uczy nas, że nie wolno naginać religijnych tekstów do własnych interesów. Prawdziwy wierzący przyjmuje nauki Boga takimi, jakie są, i stosuje je w swoim życiu z pokorą.